01.05.2006 » Wachtebeke, Het Voorspel (deel 1)

Beste Vrienden,

Op 1 mei leggen alle mensen effe de boeken neer (Dag van de Arbeid), alle vogels een ei (Maand van de Vruchtbaarheid?), en het zonderlinge ras der triatleten schiet in actie. De voet-, volley-, en basketballers lopen op hun laatste benen, hier komen alweer de mannen van het mooie weer! Dat laatste... komt eraan, waarschijnlijk morgen zelfs al. Vandaag was er echter regen, wind en 12įC. Nu ja, het waren al geen hagelbuien zoals gisteren, en de uitbaters van de cafetaria waren gegarandeerd content. Hoe zit dat eigenlijk met de opwarming van de aarde?

Traditioneel wordt het seizoen in elk geval op gang geschoten met een ploegentriatlon. Voor zover het geheugen de oude krijger nog niet in de steek laat, was het reeds de derde maal dat het triatloncircus zijn tenten daarvoor ook opslaagt in Wachtebeke. De ?Beker van BelgiŽ voor clubs? is dan misschien het officiŽle begin van onze sportzomer dat met relatief veel poeha in de pers wordt aangekondigd, voor de hopeloos eerzuchtige individualisten onder ons is het ? vergeef mij, dierbare clubmakkers en geacht clubbestuur ? niet veel meer dan een verplicht nummertje. Het leven is nu ťťnmaal een beetje van geven en nemen. Toch zullen we zien of we volgend jaar weer aan de start zullen staan. Niet alleen mijn persoonlijke ambitie of het cafetariaweer, maar ook ?het incident van de dag? kan daar dan voor iets tussenzitten...

Het gebeurde dat de rosse raket de eer kreeg aan te treden in de topploeg van TDL, met Thierry ?Sjerrie? Verbinnen, Stijn Goris, Stijn ?Cipo? Demeulemeester, en eerstejaarssenior maar superbelofte Simon De Cuyper. Hoewel wij allen deel uitmaken van dezelfde Leuvense triatlonclub, dragen wij niet dezelfde kledij als de meeste TDL-clubleden. Als betere atleten kunnen we rekenen op extra steun van eigen sponsors, die om begrijpelijke redenen ook graag hebben dat wij kledij met hun bedrukking aantrekken. Terwijl ik gesponsord word door AA-Drink, is dat (vnl.) Oil Service bij mijn 4 ploegmakkers. Gezien (1) hun sponsor erop stond dat zij met diens kledij zouden aantreden, (2) het reglement van de federatie (zie bijlage 3) voorschrijft dat ?de volledige ploeg een uniforme uitrusting moet dragen? (sic), (3) niemand van ons vijven de gangbare clubkledij bezit, en (4) mijn eigen sponsor reeds verschillende maanden geleden bij de contractbespreking op de hoogte werd gesteld dat ik hoogstwaarschijnlijk op 1 mei niet onder zijn vlag zou kunnen deelnemen, kwamen we vrij snel tot een compromis. Ik zou van start gaan met hetzelfde zwarte pakje als de 4 anderen, zij het zonder bedrukking (cfr. Sfeerbeelden).

nieuws img
Ploegentriatlon in London? In elk geval redelijk ?uniform? me dunkt...


En zo geschiedde. Nadat Stijn Goris? vader mij voor de zoveelste maal met materiaalpech uit de nood wist te helpen, was mijn spiksplinternieuwe Koga (met dank aan AA-Drink) klaar om het cafetariaweer te trotseren. 750m zwemmen (indoor) en 20km fietsen (outdoor) verder konden we maar liefst als tweede aan het lopen beginnen. Of dat dachten we toch. De hoofdscheidsrechter dacht er duidelijk anders over en vond het duidelijk nodig om zijn rode kaart te tonen. ?Omdat er ťťn een ander pakje droeg?, gebood hij ons de strijd te staken. Het spijt ons voor de arme man dat we hem niet de leukste 30? van zijn leven bezorgd hebben. Hij had het recht om ons te diskwalificeren (hetgeen ook zou gebeuren), maar wij hadden dat in elk geval ook om onze wedstrijd te vervolledigen (zo had ik het nog in het heengaan in de gewijzigde reglementen van 2006 (cfr. ?Stop & Go?, de publicatie van de VTDL)) kunnen lezen). Officieus liepen we als derde over de meet, officieel eindigen we dus nergens...

Hoewel niemand van de betere atleten in welke ploeg dan ook, zal wakker liggen van de uiteindelijke uitslag noch het kleine beetje prijzengeld, hebben we om principiŽle redenen toch besloten klacht in te dienen. In eerste instantie stelt zich de vraag wat er verstaan dient te worden onder ?uniforme? uitrusting. Waar trekt men de grens? Pardaenske droeg hetzelfde kostuum als de anderen van zijn ploeg, het was alleen niet bedrukt. ?Bink? paradeerde in een pakje met korte broek, anderen van DOK (eerste in de officiŽle uitslag) droegen slechts een topje met een zwembroek. Peter Croes droeg een niet onopvallende andere broek dan zijn ATRIAC-genoten (tweede in de uitslag).

?Gedeeltelijk, maar toch ook niet helemaal, los daarvan doet er zich natuurlijk een dubbelzinnige situatie voor in het triatlon?, aldus mijn vader. En gelijk heeft hij: het is waarschijnlijk de enige sport waarin sponsors en clubs niet noodzakelijk samenvallen. In de wandelgangen wordt er wel eens gesproken van ?teams? en van ?clubs?. Een team behelst atleten die eenzelfde sponsor hebben, maar die atleten kunnen (desnoods) wel elk deel uitmaken van een andere club (een door de federatie erkend orgaan, als ik me goed uitdruk). In het geval van de ?Beker van BelgiŽ? stelt het reglement van de federatie (cfr. supra) dat het een clubcompetitie betreft, maar er staat nergens te lezen dat er ook in clubkledij dient te worden deelgenomen.

Welk staartje er ook mag komen aan deze minder geslaagde seizoensstart, waarschijnlijk en hopelijk is het tumult niet veel meer dan een storm in een glas water. Met het persbericht dat de wereld werd ingestuurd kan ik natuurlijk niet echt opgezet zijn, maar tegelijkertijd weet ik dat ikzelf alleen maar goodwill aan de dag gelegd heb. Mijn eigen sponsor indachtig, had ik net zo goed op mijn strepen kunnen staan. Uiteindelijk vraag ik me af of het Belgische triatlon vandaag zichzelf een dienst bewezen heeft en of men voor de meest ludieke wedstrijd van het ganse jaar niet beter de geest dan de letter van de wet had gerespecteerd. Daartegenover heeft de betrokken hoofdscheidsrechter, die zijn vrije zondagen al zo lang aan triatlon opoffert als ik de sport beoefen, zeker en vast ook al mijn begrip: hij stond al een godganse dag in de stille miezer; hij snakte waarschijnlijk ook stilaan naar een warme cafetaria.

nieuws img
Voor wie er nog altijd geen gezicht kon opplakken. Ze breekt nu al potten in mijn leven, straks ook in het triatlon: Stefanie.


Dankzij het Leuvens vrouwvolk kunnen we echter met een onverdeeld positieve noot besluiten: de ?TDL Superladies? (zie uitslagen) deden wat van hen verwacht werd. Mieke Debruyne, Kathelijne Polspoel, Tine Deckers en ? last but not least ? de u ondertussen allicht reeds bekende Stefanie Adam eisten de tweede damesplaats op, achter de doorwinterde en gedoodverfde DOK-favorietes.

De rosse raket met het zwarte pakje groet u.
Tot over 14 dagen, voor deel 2 van ? voor mij nog altijd ? het voorspel, te Geel.

 

Bookmark and Share
© 2003 - 2019 karelpardaens.be

deze pagina werd afgedrukt vanop http://karelpardaens.be/print.php?pg=triatlonfront-full&newsid=88