24.08.2003 » Voor een gezondheidswandeling kan je ook naar Weiswampach

Geachte Fans,


Garfield had de voorbije week een puntje kunnen zuigen aan Pardaens. Lag het aan de plotse klimaatsverandering (van hittegolf naar ?normaal? weer), lag het aan de 2 jongste wedstrijden in 5 dagen tijd (10 en 15 augustus, in Lommel en Izegem), was het de accumulatie van mijn fysieke activiteiten van 3 wedstrijdmaanden in het algemeen, of was het een combinatie van alle voorgaande: Joost mag het weten. Feit was wel dat ik een week geleden, de dagen na de wedstrijd in Izegem, als een zombie op mijn koersfiets zat. De vermoeidheid had duidelijk mijn reflexen aangetast, en het zal achteraf gezien zeker geen toeval geweest zijn dat het ietofwat te laat tot mij doordrong dat er nog zoiets als een voorrang van rechts bestond en ik van nogal dichtbij kennismaakte met het voorwiel van een Golfje...
Gelukkig zonder lichamelijk erg noch blikschade voor beide partijen. Desalniettemin heb ik hieruit wijselijk enkele conclusies getrokken (beter laat dan nooit, nietwaar?): een beetje extra rust was duidelijk aan de orde. De kwantiteit van de training werd in de voorbije 7 dagen uiteindelijk zowat gehalveerd (de kwaliteit was al helemaal nihil), en het aantal vrijgekomen uren heb ik dan maar gespendeerd aan slapen (er zijn records gesneuveld!) en eten (wanneer krijg ik nu toch eens sponsoring van M&M?s?). Het ene en het andere had er dan toch voor gezorgd dat mijn benen gisteren (zaterdag) voor het eerst in 14 dagen tijd, sinds mijn wedstrijd in Lommel, zich nog eens het gevoel van kracht herinnerden. En dan nog weet ik niet of mijn spierglycogeenvoorraden volledig terug aangevuld waren... In het Luxemburgse Weiswampach sloeg de turbo van de hoogblonde loopmachine in elk geval niet meer aan op het moment dat we dat van hem ondertussen gewoon geworden zijn.

Het strijdtoneel van de laatste, internationaal getinte kwarttriatlon van de Belgische Superprestige speelde zich vandaag dus af tegen het schilderachtige decors van het groene Groothertogdom. Maar zo idyllisch de omgeving, zo steil ook de ?kuitenbijters? in het fiets- en loopparcours. Ik verscheen weliswaar met de nodige dosis motivatie aan de start: het was voor mij de laatste kans om dit jaar ook nog een SP-overwinning aan mijn palmares toe te voegen. Daar ben ik nog steeds niet in geslaagd... En ook vandaag niet. Ik zal nog even moeten blijven oefenen, en geduldig wachten tot 2004...

Onder een blauwe hemel en een gele zon, waren mijn supporters desalniettemin getuige van een verdienstelijke zwem- en fietsbeurt. Bij de aanvang het lopen telden ik en mijn fietskompanen een achterstand van 3? op de 2 leiders, maar slechts een kleine 2? op enkele anderen. Het podium behoorde aldus nog tot de mogelijkheden. Maar de benen van Pardaens hadden duidelijk hun beste kruit verschoten op de Luxemburgse bergjes. Ik moest vandaag genoegen nemen met ?slechts? de 4de looptijd; Kjell Verleysen en Tim Bentley, die ik de afgelopen weken nog een 1 ? 2? aan de broek gaf, liepen tijdens de afsluitende 10km nog 100 ? 200m op mij uit. De Australi?r Tim Bentley strandde zelfs nog op het laagste podium-schavotje... op circa 2? van de Nederlander Dennis Looze (ook al van de partij op de OS van Sydney 2002...), en onze ?kleine? Peter Croes (regerend EK triatlon bij de junioren; duidelijk ?gene gewone?!). Pardaens neemt vrede met zijn zesde plaats. Tja, het triatlonseizoen duurt (ondertussen reeds) m??r dan 3 maanden: ?pieken? doe je per definitie niet alle dagen...

Ik blik nu al terug op een mooie zomer. Na 5 jaar blessureleed, heb ik het eindelijk eens mogen meemaken wat het betekent om enkele maanden onafgebroken van het triatlonseizoen te kunnen genieten. Wat m??r is, het was voor een (reeds) 31-jarige bemoedigend om te mogen ervaren dat er nog progressie kan geboekt worden in een technische sport zoals zwemmen, in een krachtsport zoals fietsen, en een uithoudingssport zoals lopen. Tenslotte bezorgden mijn zus Ingrid en mijn webmaster Manu me nog de kado van mijn leven: nu kan ik me naast mijn trainingen (en mijn halftime werk!) naar hartelust uitleven in schrijven voor mijn website. Zo?n beetje geestelijk verzet: ideaal voor de recuperatie als je ?t mij vraagt.

Lang leve triatlon. Altijd wel wat te beleven in de wedstrijd en vanaf de zijlijn, in de voorste gelederen en achter de schermen... Als ik dus nog mijn wens mag doen voor ons pasgeboren prinsje Gabri?l: dat ze hem op tijd ook maar leren zwemmen, fietsen, en lopen! Het koninklijke paleis mag mij altijd contacteren voor wat initiatie en de trainingsschema?s...

Hoogachtend,
Karel

 

Bookmark and Share
© 2003 - 2019 karelpardaens.be

deze pagina werd afgedrukt vanop http://karelpardaens.be/print.php?pg=triatlonfront-full&newsid=18