opmerkingen? print deze pagina search
home
18.06.2006 » Brasschaat, niet voor broekies

Beste Vrienden,

Ondanks eerdere ?beloftes?, maar omdat ik het wedstrijdje toch wat moet verwerken en jullie ook benieuwd zijn naar de waarheid en niks dan de waarheid: hier toch weer wat eerste indrukken uit het opentropenfestival van Brasschaat, waar men gisteren nog de hoogste Belgische ozonwaarden liet optekenen. Gezondheid!

Toen de zon op zijn hoogste stond sloeg het uur van de waarheid voor Pardaenske, die voor de gelegenheid ook nog eens ten tonele verscheen, maar er niet minder blij om was. Zes weken na mijn algehele crash, waarbij de pijn in mijn bil zelfs erger werd ondanks substantieel minder trainen ? ik moest vaak denken aan het verhaal dat mijn CVS-patiënten vaak vertellen ? dacht ik terug plezier te kunnen beleven aan de confrontatie met mijn triatlonbroeders. Niet dat ik eraan te pas kwam: het BK halve triatlon loog niet om mijn conditionele achterstand. Afgaande op mijn gevoel en de posities t.o.v. mijn triatlonbroeders, schat ik op 90% van mijn capaciteiten zowel te hebben gezwommen, gefietst als gelopen, hetgeen nog goed was voor een 10de plaats in het algemeen klassement en een paar uur groggy na de wedstrijd. De komende dagen zullen we ons trouwens ook nog vooral bezighouden met het opmeten van de schade: ik houd mijn hart en vooral mijn bil vast. Als mijn CVS-patiënten me morgen weer door Gasthuisberg zien pikkelen krijg ik waarschijnlijk een déjà-vu. Ik had de pijn nog maar een 14-tal dagen onder controle, maar ze was zeker nog niet de wereld uit en ik werd er nog nagenoeg elke minuut van mijn bescheiden duurloopjes aan herinnerd. Het is dus ook nog maar sinds een week of twee dat ik op zwem- en fietstraining het gevoel kreeg dat het een beetje vooruitging. Een man van mijn leeftijd verwacht natuurlijk geen wonderen meer van slechts een weekje doorgedreven training. Toen ik op 4 juni nog met een niet te stelpen bloedend hart naar onze eigen Leuvense triatlon ging kijken, had ik Brasschaat echter al op mijn buik geschreven. Het is dus al als een half mirakel te beschouwen dat ik vandaag niet alleen de start- maar ook de finishlijn op een menselijke manier ? lees: zonder noemenswaardige krampen, pijn, of patat onderweg ? gehaald heb.

nieuws img
Karel proudly presents: een écht tijdritstuur! Donderdag nog bij de fietsenmaker, vandaag al in Brasschaat!


De klimatologische omstandigheden (30°C) en de (buitenlandse) tegenstand hebben de wedstrijd nochtans hard gemaakt. Toen ik in het vredige park van Brasschaat aan de eerste van mijn 5 looprondes begon, werd ik onmiddellijk bijgebeend door de uiteindelijke winnaar René Goehler, die al aan zijn tweede rondje bezig was. De rosse raket fungeerde 8 kilometer lang als een volleerde haas voor de Duitser, maar dacht dat hij dan genoeg in beeld geweest was voor de sponsor en schakelde een versnelling terug. Ondertussen kwamen in de achtergrond ook de 2 Belgische topveteranen zichzelf tegen: niet alleen de motor van Koen Hoeyberghs, maar zelfs die van mijn AA-teamgenoot Gerrit Schellens, raakte bij wijlen oververhit! In 2005 was ik heel dicht bij een loopduel met de Lommelse stoomtrein, en ik heb er dan ook een gans jaar van gedroomd om het vandaag te kunnen meemaken. Niets was echter minder waar, en ik begin zelfs te denken dat het een eeuwige droom zal blijven. Mijn respect voor zowel Gerrit als Koen, vandaag resp. goud en zilver op het BK, is er dus niet minder op geworden. Ik zag ook een erg sterke wedstrijd van mijn andere teamgenoot, Karel Smet, die me in zijn eerste halve triatlon in een sprint-met-fotofinish nog de 9de plaats ontfutselde. Hetzelfde kan overigens gezegd worden van Bert Ackaert, de grootste initiatiefnemer van TDL, als van kinesist Hendrik Maes, die blijkbaar heel ver komt met heel weinig training.

nieuws img
De finishfoto van de fotofinish (met dank aan Jim De Sitter) van de 2 kerels van Karels van AA-Drink. Volgens mij moest Smetje wel gediskwalificeerd worden wegens inbreuk op de reglementen: borstnummer niet vooraan zichtbaar !!!


Dit gezegd zijnde is het weer effe tijd voor voetbal, de miljoenendans. Wereldvedetten in een Sport als triatlon, zo is vandaag nog maar eens gebleken, rekenen nog altijd in het tien- of honderddelige prijzengeld; met name de mannen moeten in deze moderne tijden op hun hoede zijn voor discriminatie. Tijd voor ?emancipatie? van het ?sterke? geslacht?

Op 8 oktober zal ik er in het stemhokje eens grondig over nadenken, maar eerst zullen we ons eens moeten bezinnen over 9 juli. To start or not to start in Kortrijk, that?s the question. But I guess my bil will give the answer.

Tot het volgende opstelletje,
Karel

Foto's op www.flickr.com/photos/paddil en op www.3athlon.be
Uitslagen op www.triathlon.be

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}