opmerkingen? print deze pagina search
home
08.06.2003 » D-Day in Leuven

Beste Supporters,

Terwijl de studenten er nog moeten aan beginnen, hadden de triatleten vandaag, zondag 8 juni, hun groot nationaal examen. Er waren wel meerdere redenen waarom ik reeds lang naar het Belgisch Kampioenschap triatlon aftelde, en erop gebrand was om er mijn beste been voor te zetten. De wedstrijd ging immers - voor de tweede (maar voorlopig laatste) keer op rij - door te Leuven: dat betekent dus ook "thuiswedstrijd" voor mij, en ik wist op voorhand dat velen onder jullie, evenals nog verschillende andere buren, vrienden, kennissen en familie op het app?l zouden zijn... Alvast mijn dank voor de aanwezigen onder jullie, om mij nog een paar plaatsen extra naar voren te roepen!
In extremis bleken de weergoden ons toch ook nog gunstig gezind. In de voormiddag werd op de radio nog aangeraden "om de rijstijl aan te passen" wegens wateroverlast, hevige regenval, en zelfs bliksem. Tegen het startuur van de kwarttriatlon waren alle straten echter opgedroogd, en er kon dus weer gevlamd worden in het Leuvense!! (op het parcours stonden gelukkig geen flitspalen)

Het zwemmen vond plaats in de Vaart. Voor het eerst in de geschiedenis van de organisatie werd er zelfs zonder pak (wetsuit) gezwommen, omdat het water volgens de offici?le reglementen "te warm" (>22.5?C) was. Van de vele toeschouwers zullen trouwens wschlk zelfs maar enkele ouderen het zich herinneren dat er op die manier nog in de Vaart gezwommen werd. Ik nam een behoorlijke zwemstart: ik bengelde nog ergens achteraan de uitgerekte kopgroep, en kwam samen met o.a. favoriet Koen Hoeyberghs uit het water. Na mijn mindere zwemprestatie in Zundert (vorige week kwam ik maar liefst 1 volle minuut achter Koen aan wal!), had ik de voorbije dagen mijn goede watergevoel teruggevonden. Zoals je weet heb ik het afgelopen jaar hard aan mijn zwemtechniek getimmerd, en ik denk dat ik tijdelijk een beetje hervallen was in mijn oude stijl. (Maar nu heb ik de goeie dus terug, en nu laat ik 'm niet meer los!)

Het fietsen verliep niet bepaald voorspoedig. Ik verzeilde in een 3de pelotonnetje waar de samenwerking meer en meer zoek raakte naarmate de wedstrijd vorderde. Rutger Beke, die uiteindelijk kampioen zou worden maar die nog een halve minuut trager dan ikzelf gezwommen had, kwam na een 10-tal kilometer wel in onze nek gevlogen. Op dat moment had ik echter geen antwoord klaar, maar de anderen nog minder: we konden niet aanpikken. Rutger is nog naar het tweede pelotonnetje kunnen rijden, en heeft de klus nog kunnen afmaken met een snelste looptijd. Nota bene: het is de kersverse Nederlandse kampioen, Sander Berk, die nog net voor Rutger is gefinisht en de wedstrijd gewonnen heeft. Rutger's zwemmen bleef dus duidelijk ook in gebreke. Dit neemt niet weg dat hij de nationale titel niet gestolen heeft: hij kan verschrikkelijk hard rijden ?n lopen, en het is dan ook geen toeval dat hij onlangs vice-WERELDkampioen over de lange afstand geworden is...

In het derde onderdeel heb ook ikzelf alw??r wat orde op zaken moeten stellen. Al was het kalf toen natuurlijk al grotendeels verdronken: met 3' achterstand op de allereersten, en met goed 2' achterstand op het groepje-Beke begon ik aan de loopproef. Met een 4de looptijd ben ik zelfs nog enkelen uit het eerste groepje ingelopen, en heb ik me nog van de 25ste naar de 9de plaats kunnen heisen. M.a.w. ik werd 6de Belg, op een quasi voltallig Belgisch kampioenschap: het mag gezien worden. Maar euforisch loop ik er nu toch ook niet bij. Stel: ik zwem n?g een half minuutje sneller, en/of er wordt een klein tikkeltje beter samengewerkt tijdens de fietsproef... dan loop ik resoluut mee voor het podium! Maybe... my day will come! Het is een beetje wishful thinking, maar toch... ook al ben ik reeds de 31 gepasseerd: er zijn nog wat strohalmpjes hoop waaraan ik me vastklamp. In eerste instantie denk ik aan mijn zwemmen, maar ook aan mijn lopen. Er zijn redenen om aan te nemen (insiders beweren het) dat er nog (een beetje) progressiemarge aanwezig is.

Ik moet wel zeggen dat ik gepresteerd heb op mijn niveau. Ik heb gepresteerd voor wat ik me momenteel waard voel. En ik moet ook constateren dat ik nogal constant ben in mijn prestatieniveau. Ik kan dus vrede nemen met de prestatie, ook al leeft er een besef... dat ik op "een dag van genade" voor het podium, en dus ook de titel, zou kunnen meedoen. Ik ben ook blij dat ik D-day op een deftige manier heb kunnen afsluiten. Ik zou het vb. effenaf kl*** gevonden om door tegenslag de strijd te hebben moeten staken (zoals vb. uittredend BK Frederik Van Lierde, die viel tijdens het fietsen!), in de wetenschap dat er zovele mensen (zoals velen onder jullie) speciaal voor mij naar de wedstrijd afgezakt waren... Op deze dag "moest" het toch een beetje gebeuren, een beetje m??r dan anders... Naar de volgende wedstrijden zal ik wat dat betreft toch ook een beetje meer ontspannen toeleven (ik hou jullie uiteraard op de hoogte!). Bovendien weet ik nu denk ik toch al wel een beetje hoe de kaarten ervoor liggen, zowel voor mezelf als voor de anderen.

Tenslotte, en dit ondanks mijn "streverij" en perfectionisme, moet ik er toch ook nog bij vermelden dat ik soms ook wel een beetje fier ben op het prestatieniveau dat ik haal. Ik, en alleen ikzelf denk ik, weet immers welke moeite ik mezelf heb getroost en heb moeten getroosten om deze prestaties te lukken. En als ik dan even rondom mij kijk (zowel naar voor als naar achter in de uitslag!), en weet hoeveel eieren er onder sommige anderen hun gat gelegd worden... En het is ook niet omdat er met triatlon niet veel geld te verdienen valt, dat er alleen maar prulleventen aan deelnemen... In de sportwereld geldt er misschien wel een omgekeerd evenredig verband tussen de vereiste inzet (of trainingsarbeid) en de media-aandacht. Als ik voetbal zou spelen, speelde ik wschlk bij Anderlecht in de eerste ploeg, en reed ik misschien nu wel met een Ferrari van de club rond. En zeggen dat een bankzitter in 3de provinciale nog m??r verdient dan wat ik vandaag weer opgestreken heb... Of hebben jullie gisteren ook naar Clijsters en Henin gekeken? En vandaag de extra-weekend editie van de krant gaan halen...? Nu ja, we gaan er allemaal maar niet verder over uitweiden... Men heeft er mij reeds herhaaldelijk op gewezen dat ik voor de "verkeerde sport" gekozen heb (NB: voetbal, tennis = "sport" of "spel"?), maar ik zou er mij niet mee kunnen amuseren. Ik neem dan wel de consequenties van mijn daden. Ik heb er nog altijd geen spijt van. Ik weet dat ik voor "de meest complete sport" ter wereld heb gekozen, en... een hyperkinetisch ventje als Pardaens kan zich daar perfect in uitleven !!

Voor de velen onder jullie die vandaag aanwezig waren: nogmaals mijn dank daarvoor! De aanwezigen zullen kunnen zeggen of de afwezigen al dan niet ongelijk hadden... Ook nog eens dank aan jullie allen voor jullie interesse en hulp, want sportieve prestaties zijn natuurlijk nooit het resultaat van ??n enkele persoon...

Uw idooltje (???),
Karel
PS: volgende wedstrijd = superprestige 1/2 triatlon in Brasschaat, op 22 juni

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}