opmerkingen? print deze pagina search
home
21.07.2005 » Niet op het podium in Vilvoorde

Beste vrienden,

Belgi? bestaat 175 jaar, maar niet alleen daarom was het een speciale Nationale Feestdag. Naar jaarlijkse traditie werd Vilvoorde door Jean Moureau en Jean-Luc Dehaene platgelegd voor de kwarttriatlon, waarbij dit jaar echter de nationale titel op het spel stond. Ook al ontbraken enkele potenti?le kanshebbers op het app?l, er werd toch reeds wekenlang reikhalzend naar uitgekeken door de rest van triatlonminnend Belgi?. Nooit eerder ook werden mij grotere kansen toegedicht dan vandaag, gezien mijn inderdaad sterkste eerste seizoenshelft ooit. Toch vertrok ik zonder illusies naar de nocturne in de gezellige Brusselse randgemeente. Ik was de underdog, en ?als en slechts als? de kloof met de kopgroep na het zwemmen en het fietsen niet te groot zou zijn, maakte ik een kans op een podiumplaats. Dat was echter ook mijn ambitieuze doelstelling. In geen enkel geval was ik tevreden met minder dan een top 5-plaats, de verhoudingen van de voorbije wedstrijden doortrekkend. Bovendien werd ik de voorbije jaren reeds 3 maal 6de en 1 maal 7de op het BK kwart, in dus toch mindere seizoenen.

nieuws img

Misschien spijtig voor triatleten dat Jean-Luc Dehaene nooit Minister van Sport geweest is...


In grote lijnen was het scenario van de wedstrijd voorspelbaar, en zo geschiedde... Ondanks het eerder kille winderige weer (circa 20?C), waren wetsuits niet toegelaten in het behaaglijk warme (23.8?C) water van de Darse. Vermits die maatregel echter niet bepaald in het voordeel van de technisch minder sterke zwemmers speelt, keek Pardaens al tegen een achterstand van 1?55? aan t.o.v. de kopgroep met de grootste kleppers: Frederik Van Lierde, Axel Zeebroek, Stijn Goris. Behoudens mirakels mocht ik het hoogste schavotje op het podium meteen op mijn buik schrijven. Dat ik er echter ook niet in geslaagd was om gelijke tred te houden met enkele andere belagers als Koen Hoeyberghs, Marc Geerts en clubmakker Kjell Verleysen, baarde me echter meer zorgen: zij waren ook al een 30-tal seconden eerder dan ik aan wal gekropen. Ook dat groepje had ik dus gemist. Nog beter: Ken Van Den Eeden, de enige ploegmaat die Kjell en mij zou kunnen en willen helpen, had n?g later ?zijn schaapjes op het droge?.

Hoedanook, ik had mezelf voorgenomen om mezelf niet te sparen tijdens het fietsen. Zo raapte ik enkele mannen op tijdens de eerste fietskilometers, en kwam er een klein 3de pelotonnetje tot stand. De samenwerking verliep echter relatief stroef, en halverwege kregen we dan ook het gezelschap van een groepje onder impuls van een ijverige Leuvense trainingsmakker, Hendrik Maes. Ondanks Hendrik?s imposante tempowerk ? en zeggen dat hij afgelopen zondag nog zwaar doorgegaan was in de Aarschotse ?Powertriatlon? ? zag ik het groepje-Goris toch verder uitlopen tot 3?10? bij het ingaan van de tweede wisselzone. Koen Hoeyberghs en Marc Geerts hadden op dat moment ongeveer 50? bonus. Dat er voorin niet gewacht zou worden op de snelste loper, lag dus trouwens ook volledig in de lijn van de verwachtingen.

nieuws img

Gemiddelde HF zwemmen: 150 sl/min; HF fietsen: 145 sl/min; HF lopen: 173 sl/min. Toch wel wat minder hoog dan de voorgaande wedstrijden (cfr. o.a. Zundert): een uiting van betere getraindheid (lopen, fietsen) en/of van een zekere vermoeidheid (in het zwemmen lieten mijn spieren niet toe om echt diep te gaan)?


Terwijl Kjell Verleysen achter zijn schoenen zocht in het fietsenpark - zo hoorde ik achteraf - ruilde ik mijn stalen ros voor mijn loopsloefen. Met de blik op oneindig en het verstand op niet veel meer dan nul, stoof ik de wisselzone uit voor de zoveelste ?mission impossible?, op zoek naar de koplopers. Luid aangemoedigd ? want ik mocht wederom niet klagen over het aantal supporters ? liep ik me toch weer van de 21ste naar de 6de plaats. Hoewel ik op 3 km van het einde op 50m van Dennis Devriendt liep, kreeg ik het gaatje niet meer gedicht. Na respectievelijk mijn Nederlandse ploegmaat Dennis Looze, Frederik Van Lierde (Belgisch Kampioen), de Waal Axel Zeebroek, kameraad Stijn Goris, en belofte Dennis Devriendt, overschreed ik de meet als 5de Belg (zie uitslag).

Vermits ik niet minder dan een 5de plaats had beoogd, kan ik ook vrede nemen met deze prestatie. Ik vind dat ik die plaats verdien - niet beter, maar toch ook niet slechter. Wat mij verder positief stemt: (1) het is mijn beste plaats ooit op een BK kwart; (2) met opnieuw de snelste looptijd heb ik mijn naam weer alle eer kunnen aandoen; (3) ik meen te mogen denken dat ik juist door die reputatie de wedstrijd een beetje ?harder? maak... Is het bijvoorbeeld ?toeval? dat 3 weken geleden, in de sterkbezette wedstrijd van Sint-Martens-Latem, het eerste peloton de heraansluiting tolereert van een groepje achtervolgers? Karel kan zich in elk geval niet herinneren dat dit de laatste 5 jaar nog gebeurd is in een wedstrijd waar Pardaens van de partij was.

nieuws img

Als het kriebelt, moet je... het misschien eens vragen aan Dennis Looze en Karel Smet


Ik stel ook vast andere triatleten minder constant zijn in hun prestaties en/of nog blijken te groeien doorheen het seizoen. De zgn. ?superdagen? zijn blijkbaar niet besteed aan Pardaens; ik zou het wel willen dat ik binnen 10 dagen ineens 2? sneller zou zwemmen of lopen. Ik heb ook gemerkt dat ik aan mijn ?groeimarge? zit voor dit seizoen. Ik heb de voorbije 3 weken zonder competitie getracht om de conditie nog een beetje aan te scherpen, maar ik heb moeten vaststellen dat ik aan mijn fysieke en geestelijke limiet zat. Enkele weekends geleden kon ik het gewoonweg niet meer opbrengen om nog eens 4 uur op mijn fiets te kruipen. Dat soort van ?tegengoesting? is minder ?onnozel? als het eruitziet: het kan een teken zijn van nakende ?overtraining?, aldus ook de wetenschappelijke literatuur. Dit neemt niet weg dat ik blij ben met mijn seizoensplanning, om na een eerste seizoenshelft weer wat basiseigenschappen (?snelheid?, zou je kunnen stellen) bij te trainen: ik denk dat het nodig was, en ik heb me er in elk geval goed bij gevoeld. Voor wat komen gaat, denk ik echter te kunnen teren op mijn voorbereiding van dit voorjaar. Mits nog hoofdzakelijk wat ?bezigheidstherapie? ? rust roest immers ? denk/hoop ik de komende 5 triatlons nog te kunnen overleven. Ook al heb ik van de ganse winter v??l minder (of beter gezegd: g??n) intensieve trainingen uitgevoerd dan de voorgaande jaren, toch was ik in mei blijkbaar reeds in uitstekende conditie. Het zal waarschijnlijk zijn zoals de winnaar van de dag, Dennis Looze, in een babbeltje na de wedstrijd het ook zag: elk jaar neem je weer wat mee van het vorige jaar, en op de ene of andere manier neemt de belastbaarheid van het lichaam een beetje toe.

Iemand die nog maar 7 jaar met triatlon bezig is, gelooft het graag van een Olympi?r die ongeveer even oud is en al enkele jaren langer als triatleet door het leven gaat.
Op naar de volgende kwart-triatlon op 31 juli, in Antoing, hopend op toch zo ook eens een superdagje...

Hij die ook nog in kaboutertjes gelooft, groet u.

Der Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}