opmerkingen? print deze pagina search
home
26.06.2005 » Het licht ging uit in Brasschaat

Beste vrienden,

Het leek wel het weekend van de klassiekers: ?s zaterdags ?TW Classic? in De Wei, en ?s zondags natuurlijk ?den halve van Brasschaat?. De ?tickets? voor het laatste zijn beterkoop dan voor het eerste, de organisatie is echter minstens zo goed, en de kick veel groter. Ik koos dus voor de uitdaging van 2.7km zwemmen, 90 km fietsen, 21km lopen.

nieuws img


O?it komt de tijd dat ik meestrijd voor het podium in Brasschaat. Voor zover dit vandaag al niet het geval was. De insiders wisten in elk geval wie ze in de gaten moesten houden. Eigenlijk vind ik dat op zich al fantastisch. Twee jaar geleden - zo lang is het ondertussen geleden dat ik nog eens aantrad in een halve triatlon - had ik zelfs nog niet durven dromen dat ik dermate zou meespelen op de langere afstand, waar fietsen zoveel belangrijker is. Het laat me ook niet koud als de topfavoriet en uiteindelijke winnaar Gerrit Schellens me achteraf vertelt dat hij schrik kreeg toen ik meeging in het fietsen.

O?it word ik (nog meer dan de voorbije weken) beloond voor mijn doorzettingsvermogen van de afgelopen jaren en weken, maar ? u begrijpt het al ? het was uiteindelijk toch nog (net) niet voor vandaag.

Ik maakte nochtans een behoorlijke zwembeurt, en kwam als 16de uit het water (cfr. de resultaten). Het jongste Belgische tropenklimaat had de watertemperatuur opgedreven tot 25?C, waardoor er ? zeer uitzonderlijk voor een lange afstandswedstrijd in onze contreien - niet met wetsuit mocht gezwommen worden. Dat was wel enigszins in mijn voordeel, t.o.v. de meeste lange-afstandspecialisten, die het eerder van hun fietsen dan van pakweg hun zwemmen moeten hebben.

Koen Hoeyberghs klom net voor mij aan wal, maar die heb ik niet lang meer gezien ? die kende vandaag (eindelijk en gelukkig voor hem) nog eens een sterke dag. Gerrit Schellens daarentegen bleek nog 2? m??r dan ikzelf gezwommen te hebben. Het heeft 40km geduurd vooraleer hij die kloof had overbrugd. In het zog van de regerende Europese kampioen Lange Afstand volgden o.a. Gerrit De Pauw (ex-meesterknecht van Rutger Beke, en enkele maanden geleden nog 6de op de Ironman (IM) van Australi?) en Lucky Berlage (vorig jaar 5de in de IM van Zurich). Dus niet bepaald sukkelaars op de fiets. Tot mijn eigen grote verbazing kon ik zonder al te veel moeite meegaan in hun tempo. Ik dacht dat het in de sjakosj was: ?straks een loopduel met die andere gepatenteerde hardloper (Gerrit S. is in het lange-afstandscircuit berucht voor zijn ?fast running comebacks?), dit moet de dag van mijn leven worden!?.


nieuws imgDe man die de wetten van de inspanningsfysiologie tart: Gerrit Schellens.



Dat was dus duidelijk te vroeg gejuicht. T.h.v. km 65 staken de jongens klaarblijkelijk een tandje bij, en Pardaens werd te licht bevonden. Ik moest ze laten rijden en zou zelfs nog 2? verliezen op hen. Gerrit Schellens bereikte als 14de de 2de wisselzone 4? later dan leider Hoeyberghs, en ik dus nog eens 2? verderop als 20ste. Het werd dus ?uitkijken naar het eindschot van Pardaens?, zoals Willy Goossens het afgelopen vrijdag nog zo mooi formuleerde in Het Nieuwsblad. Welnu, het eindschot kwam er, maar... het bleek net niet ver genoeg te reiken. Na 3 van de 5 loopronden lag ik in 6de positie, en het was bijzonder verleidelijk om een tandje bij te steken omdat Gerrit De Pauw binnen bereik lag. Nog net voor het ingaan van de 5de ronde ? oh hell ? ging het licht uit. En dat kan je bijna letterlijk nemen: het werd zo donker voor mijn ogen dat ik mijn zonnebril over mijn rosse kruintje moest plaatsen. Koud zweet brak uit en moest quasi ogenblikkelijk terugschakelen van 17 naar 12km/u. Mijn hartslagmeter (zie curve) laat ook niets aan de verbeelding over. Het moet wel een hilarisch zicht geweest zijn: de rosse ?raket? sukkelde ineens verdwaasd verder zonder zijn raketmotoren. Maar de strijd staken was geen optie: dat zou ik mezelf niet vergeven. Het gevolg was evenwel dat ik in die laatste 5km evenveel minuten, evenveel plaatsen, ?n evenveel honderden euro?s aan zuurverdiend prijzengeld aan mijn neus zag voorbijgaan. Het deed pijn, en het laat toch ook wel een beetje een wrange nasmaak achter.

nieuws img

Gemiddelde HF zwemmen: 149 sl/min; HF fietsen: 150 sl/min; HF lopen: 160 sl/min (166 tot op 20? van het einde...)


Anderzijds bekijk ik het toch ook nog redelijk positief. Ik heb onmiskenbaar reeds een flinke weg afgelegd als het op het fietsen aankomt, en ik ben er zeker van dat ik nog niet aan het einde van die weg ben. Ook het biljartvlakke fietsparcours is verre van in mijn voordeel; als we binnenkort voor de Belgische titel strijden in Eupen, dan wacht weer een totaal verschillende strijd.
Mijn elfde plaats van vandaag beschouw ik ook niet als een correcte weerspiegeling van mijn huidige intrinsieke kwaliteiten. Ik was (minstens) die 6de plaats waard. Ik heb het gewoon verknald door een gebrek aan lange-afstandservaring en had me niet mogen laten verleiden tot een tempoversnelling ? zeker niet in de voorlaatste ronde, eventueel nog wel in de allerlaatste ronde. Ik zal het onthouden voor in Eupen.
Tenslotte kan ik me ook niet voorstellen dat ik een superdag had: het was de afgelopen dagen op mijn studiootje midden in de stad immens heet. Afgaande op de hoeveelheid zweet die ik liet terwijl ik op mijn bed lag, moet dat een zwaardere inspanning geweest zijn dan tegen 40km/u fietsen over de Bredabaan.

nieuws imgEen trotse pose met het prachtige speelgoed mocht niet ontbreken uiteraard!



Daartegenover staat dat de weersomstandigheden vandaag perfect waren: niet teveel wind en niet te heet. Bovendien heb ik mij nog nooit zo minutieus voorbereid voor een halve triatlon als in de voorbije week: links en rechts mijn licht opgestoken en de wetenschappelijke literatuur uitgepluisd om uit te dokteren welk koolhydratenbrouwsel ik best tot mij zou nemen tijdens de wedstrijd; de laatste 3 dagen extreem op mijn eten gelet om zo weinig mogelijk gastrointestinale problemen te ondervinden tijdens de race; naar Meerhout gereden om een cool paar volle wielen bij onze sponsor te gaan halen; veel proberen te slapen. Ook de training ontbrak niet, en wat ik vandaag of afgelopen weken presteer is uiteraard niet het resultaat van ??n week, maar van 8 jaar niet willen afgeven. Met het oog op Brasschaat heb ik mijn lichaam twee weken geleden, tussen Zundert en Brugge, toch nog een extra prikkeltje willen meegeven. De 7 dagen van woensdag tot en met dinsdag waren goed voor 28km zwemmen, 593km fietsen, en 93km lopen: een weekje om ?U? te zeggen, en zeker ook maar mogelijk door de belastbaarheid die ik in voorbije jaren heb opgebouwd. Ooit zou ik, zogezegd het (enige) trainingsbeest, beschaamd geweest zijn om met dat soort van cijfers uit te pakken, maar ik ben zeker dat ik weet waarmee ik bezig ben op training. Ik heb er al heelwat vruchten mee geplukt, en ?oit, ergens, pluk ik daar nog meer vruchten van !
In Vilvoorde misschien al ?
Dat wordt in elk geval mijn volgende afspraak.

Tot dan, en in elk geval nog eens bedankt voor jullie hartverwarmende sympathie die ik vandaag onderweg nog maar eens heb mogen ervaren !

Enjoy the holidays, of - zoals ik - de werkvakantie...

De sputterende spoetnik groet U.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}