opmerkingen? print deze pagina search
home
19.06.2005 » (Het) Bruin gebakken in Brugge

Beste vrienden,

Na een zeer lange dag in de Belgische bakoven (en in de file) is dat kleine beetje grijze massa onder mijn schedelpan meerdere malen over zijn kookpunt gegaan. Toch ga ik proberen om hier nog even de belangrijkste wapenfeiten van de dag op een rijtje te zetten.

nieuws img


Normaalgezien heb ik er niets op tegen om triatlons in tropische temperaturen af te werken, maar ik moet zeggen: vandaag was het toch n?t ?erover? (tot 35?C, aldus het thermometertje van onze auto). Moest de speaker toevallig dit verslagje nog lezen, wil ik mij bij deze in elk geval nog excuseren dat ik voor ??n keer niet van veel zeggen was bij de aankomst. Nu ja, Stijn Goris, die alweer net voor mij over de finish was gelopen, heeft de brave man zelfs helemaal afgewimpeld. Of hoe je van zo?n kwarttriatlonnetje enkele uurtjes rustig kan worden...
Na de drankstand in de finish-zone geplunderd te hebben, ben ik in elk geval snel de schaduw gaan opzoeken en heb me daar ? tegen mijn gewoonte in ? nog een kwartiertje neergevleid in het gras. En het zweet bleef maar komen.

nieuws imgGeloof het of geloof het niet: we hebben dus alles, behalve kou geleden. De meesten onder ons ? en ondergetekende incluis ? hebben wel een beetje afgezien en waren blij dat de aankomst niet verder lag. Mijn kilometrikje had duidelijk ook last van de warmte, en mijn hartslagmeter weigerde om een andere reden dienst, zodat ik tot mijn eigen grote spijt niet kan meedelen hoe mijn motor zich gedroeg. Op mijn benen kon ik gelukkig genoeg wel weer rekenen. Nochtans was ik bij voorbaat (alweer) niet gerust in een goede afloop; ik heb er zelfs enkele keren over gedroomd. Het waren misschien de nachtmerries waarvan ik twee geleden (cfr. verslagje van Zundert) nog sprak. Wat ons werd voorgeschoteld was namelijk een kwarttriatlon waarbij er ? zoals in ?de goeden ouden tijd? ? niet mocht gestayerd worden. Dat verbod op ?wieltjeszuigen? wordt anders tegenwoordig al wel vaker opnieuw ingevoerd, maar dan wel in wedstrijden zoals deze in Brugge, die geen deel uitmaken van het ?offici?le? superprestigecircuit. Ik sleur echter reeds enkele traumatische herinneringen mee uit dergelijke wedstrijden, en de angst is blijkbaar diep geworteld. Maar misschien onterecht, zoals vandaag ook weer bleek. Net als in Lommel vorig jaar, stond ik fatsoenlijk mijn man. Kareltje is dan misschien toch wat sterker geworden met de jaren?



De ambitieuze organisatoren hadden voor hun tweede editie maar liefst een 400-tal deelnemers op de been gebracht (en dus ook een massa toeschouwers, zoals mijn zus en ouders, die de mix van (top)sport tegen het decor van schilderachtig Brugge in elk geval gesmaakt hebben). Hoewel de Brugse triatlon er voor de pure recreant wil zijn, had men er toch ook voor gezorgd dat er verschillende binnen- en buitenlandse kleppers aan de start stonden, met op kop Bruggeling Marino Vanhoenacker. Toen de zon ongeveer op zijn hoogste punt stond, kregen wij, atleten, permissie om de reien in te duiken. nieuws imgHoeft het gezegd dat het water deugd deed? En ik vond een prima ritme. Voor ??n keer had het zwemmen voor mij nog wat langer mogen duren. Ik zwom zalig, en ? nota bene ? als eerste van mijn traditionele tweede groepje klom ik na 1000m met slechts een 30-tal seconden achterstand aan wal, in het zog van hardrijder Jim Beuselinck, en kortelings gevolgd door die andere tempobeul, Koen Hoeyberghs. Deze mannen zouden me na enkele kilometers wel voorbijrijden, maar ik kon ze gedurende de ganse wedstrijd in mijn vizier houden: m??r dan een 300-tal meter reden ze nooit voor mij uit. In de laatste kilometers kregen we weliswaar de wind langs van voren, en toen had ik het wel niet onder de markt. In het lopen kon ik echter al snel de situatie rechttrekken. De 25? achterstand op Jim en Koen had ik op een kilometertje goedgemaakt, en ging ik verder op zoek. Ik begon als 12de te lopen en strandde uiteindelijk net naast het podium (cfr. de uitslag). Dennis Looze (2de), nog maar ter elfder ure ingeschreven, en Stijn Goris (compleet groggy 3de) bleven met nog een minuutje buiten schot. Na de eerste van twee looprondes moeten de tussentijden nog even de indruk gegeven hebben dat het podium nog binnen mijn mogelijkheden lag, maar in de tweede ronde vonden mijn benen het toch ook welletjes geweest... En oh ja, Marino, die had nog maar eens 4 minuutjes minder nodig dan Stijn en Dennis! Zijn jongste stage in de Sierra Nevada heeft klaarblijkelijk zijn doel niet gemist (of we hopen tenminste toch dat hij op het komende EK en WK Lange Afstand even hard uitpakt).

Nu wenkt ?den halve? van Brasschaat voor mij: volgende week zondag zal ik nog eens moeten fietsen... Ook al besef dat die 80km nog altijd niet hetzelfde is als de jongste 45km, het is voor mij in elk geval geen onbelangrijke opsteker dat ik vandaag min of meer meekon op de fiets. Normaalgesproken, en tenzij er zich nog enkele buitenlanders zouden melden, wacht er volgende week een open strijd, in afwezigheid van de allergrootste kleppers als Marino Vanhoenacker en Rutger Beke. Ik denk dat de concurrentie de handen zal volhebben met Pardaens, en met die intentie ? u kent mij ? ga ik in elk geval naar ginder: Bert Jammaer, Koen Hoeyberghs, Gerrit Schellens, Thierry Claes, Wim De Doncker en alle andere kameraadjes zoveel mogelijk stokken in de (volle) wielen proberen te steken !!!

Evil Charles
groet u.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}