opmerkingen? print deze pagina search
home
05.09.2004 » Opdracht volbracht aan het Zilvermeer

Beste triatlonvrienden,

?Laat het nog ??n keer zomeren alvorens de verzamelde triatlonfamilie de eenzame winter in te sturen!? Die smeekbede moeten de almachtige klimaatregelaars van hierboven aanhoord hebben. Niet alleen een ideaal weertje dus om met of zonder bikini aan het Molse Zilvermeer te gaan liggen, ook perfect om er in een aflossingsformule te triatlonnen.

Het superprestige-triatloncircuit wordt jaarlijks een beetje spelenderwijs afgesloten. De traditie wil dat er in elke club ploegjes van 3 atleten (A, B, en C) worden opgesteld, waarbij elke atleet (m/v, "met of zonder talent") 2 x 1/16de triatlon dient af te haspelen (375m pootje-baden, 10km laagvliegen, 2.5km zweven): eerst A, dan B, dan C, en dan weer A, gevolgd door B en C. U raadt het al: de snelste ploeg wint. Maar: ook ieders individuele tijd wordt geregistreerd i.f.v. de eindstand in de superprestige.

Gezien de blessureperikelen van het voorbije kwartaal besloot ik verschillende weken geleden reeds om geen gooi te doen naar het BK halve marathon in Luik, maar mijn beschikbare, voor zover getrainde potentieel ter beschikking te stellen van mijn club DOK. Dat kwam mezelf uiteindelijk ook nog mooi uit omdat ik nog ??n wedstrijd i.f.v. de superprestige-ranking nodig had.

Ik had de eer en het genoegen om aan te treden in een ?multinational? (team) met Sander Berk, ??n van de beste Nederlanders van het ogenblik, en de Tim Bentley, ??n van de meest onverslijtbare Australi?rs ?ever?. Gezien mijn reputatie als sterk finisher, bedacht onze DOK-coach Luc Boven mij met de taak als laatste van ons drie?n te starten. Achteraf bekeken had Luc dat misschien beter toevertrouwd aan de man uit Down Under, want slechts flanellen benen waren vandaag mijn deel en voor het eerst in 2004 zou Tim - net als Thierry Verbinnen overigens ? mij voorafgaan in de individuele einduitslag. Tja, het is blijkbaar zelfs moeilijk om op Pardaens te rekenen...

Dat is echter nog maar de helft van het verhaal. Samen de andere topploeg van DOK (Dennis Looze, Jordi Meulenberg, Huib Rost) was onze missie heel eenvoudig: winnen! En ik denk dat de coach tevreden is, want we hebben geluisterd en onze opdracht volbracht. De eerste ploeg van TDL (met Stijn Goris, Thierry Verbinnen en Dries Torfs) kon tot bij de aanvang van het allerlaatste loopgedeelte gelijke tred houden, maar moest toen toch zijn meerdere erkennen in DOK. ?Mijn? ploeg eindigde tweede, de andere topploeg van DOK was de beste.

Over mijn individuele prestatie kan ik niet echt opgetogen zijn: zeker in mijn tweede beurt kon ik niet meer diep gaan. Anderzijds heeft de wedstrijd mij hoedanook nog flink wat superprestige-punten opgeleverd, en ik mag misschien nog blij zijn dat ik op een off-day, in dit deelnemersveld, nog kan aanspraak maken op een 13de plaats ? daar zijn waarschijnlijk vele atleten jaloers op. Atleten waar ik op mijn beurt nochtans ook jaloers op ben wanneer ik ermee onder de douche sta: allemaal mooi gebronsde lichamen, gespierd, zonder ook maar ??n grammetje vet, en een vlechtwerk van aders dat de ganse arm- en beenlengte bevloeit. Blijkbaar afgetraind tot en met. Ik zou mezelf nog geen 5 ouwe Belgische frank geven. Gelukkig weet ik ondertussen wel beter: er worden geen prijzen gegeven aan degene die het scherpste staat of toevallig het geluk heeft met meer pigment geboren te zijn dan de gemiddelde roodharige. Ook ? of vooral ? wat onder de motorkap zit, is van doorslaggevend belang...

Een sterke carrosserie is natuurlijk veel waard. Ik hoop dat mijn voet het nog 2 weken uithoudt. De voorbije 4 dagen liep ik niet, en dat is niet omdat ik het niet wou... Ook vandaag protesteerde mijn voet nog behoorlijk. Ik zou het toch nog willen rekken tot op 19/9: in de recreatieve kwarttriatlon van Mechelen hoop ik mijn laatste stuiptrekking te geven vooraleer definitief een zachte winterslaap in te gaan.

Allicht tot dan,
Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}