opmerkingen? print deze pagina search
home
09.08.2004 » Leuven boven in Lommel (?)

Beste triatlonvrienden,

De verkoudheid die ik 2 dagen na Vilvoorde kado kreeg voor mijn derde plaats, was blijkbaar net op tijd bedaard om mijn titel te kunnen verdedigen in het heetste uithoekje van Belgi?. De organisatoren van de Lommelse triatlon, die best zouden kunnen meedingen naar de prijs voor het mooiste triatlonevenement, hadden er ook dit jaar voor gezorgd dat de deelnemers geen kou hoefden te lijden. Maar daarmee houden de vergelijkingen t.a.v. vorig jaar dan ook op: stayeren (“wieltjeszuigen”) was voor de gelegenheid niet toegestaan in deze kwarttriatlon, en dat verandert eigenlijk alles...

Ik weet het, ik had gezworen mijn rosse kop dit jaar niet meer te laten zien op dit type van (niet-stayer)wedstrijden (vb. ook van toepassing op alle lange-afstandstriatlons), maar wenste wel een uitzondering te maken voor Lommel. Ik wou er niet alleen als winnaar van de vorige editie opnieuw acte de pr?sence geven, blijkbaar is Limburg ook relatief goed vertegenwoordig in mijn vriendenkring. Als ze door mijn toedoen al niet aan de start verschenen, dan stonden heelwat kameraden toch langs de zijlijn... Thanx mates, dit doet me enorm veel plezier! Ik hoop dat ik daaruit mag concluderen dat ik nog niet teveel anti-reclame voor de sport gemaakt heb bij jullie, die mijn aanwezigheid zo vaak in het zwembad moeten dulden...

Wieltjes- of geen wieltjeszuigerij in de Kempen, het was dan maar een gelegenheid om de voorbije weken wat extra aandacht aan mijn fietstrainingen te besteden. Ten dele werd ik er door mijn voetblessure toe gedwongen, maar daarnaast heb ik de wedstrijd toch een beetje als een extra prikkel ervaren. Al was het maar voor mezelf, ik wilde bewijzen dat ik geen du- maar ook triatleet was, die niet alleen kon zwemmen en lopen, maar ook het fietsen machtig was. En ik ben er mijns inziens glansrijk in geslaagd. Ik heb komaf kunnen maken met enkele traumatische herinneringen uit het verleden (zoals Brasschaat en Knokke 2003). De trainingsarbeid heeft blijkbaar gerendeerd, en dat geeft weer een beetje moed om op die manier beloond te worden.

nieuws img
I.t.t. eerdere niet-stayerkoersen waarin ik minuten en minuten tijdens het fietsen verloor, moest ik vandaag geen duimbreed toegeven op mannen, zoals Stijn Goris en Thierry Verbinnen, waarvan we aannemen dat ze met de fiets kunnen rijden. Spijtig natuurlijk dat Pardaens zijn zwemmen weer op niks trok. Ja, Joost mag weten waarom, maar ook op training gaat het zwemmen tegenwoordig van gene meter. Afgelopen week heb ik mij daarom enkele dagen extra van het zwembad onthouden, maar ook na enkele rustdagen zat er duidelijk niet m??r dash op. Als het geen over-training is, dan is het misschien onder-training. Ik weet dus weer wat doen de komende dagen: die laatste hypothese toetsen...
Toen ik als 13de, 2’30” na de BIK-boys van dienst, Stijn G. en Thierry V., op mijn stalen ros sprong was ik niet bepaald gelukkig. De kloof werd zoals gezegd echter niet groter noch kleiner, en het was dan ook met dat tijdsverschil dat ik aan mijn ding kon beginnen, en wel als derde! Onder het goedkeurend oog van de Spieker (der spiekers), Hans, nam ik halverwege de tweede plaats van “Sjerrie” in, maar mijn hoogblonde haarkleurgenoot van het concurrerende team bleef buiten schot. DOK's rosse raket kon zich onvoldoende doorzetten, allicht teveel gehinderd door een “opgeblazen” maagdarmstelsel. Enerzijds wschlk wat teveel willen drinken tijdens het fietsen, anderzijds had ik het gevoel dat mijn spijsvertering al niet optimaal was voor de aanvang van de wedstrijd. Hoewel ik me doorgaans de dag ervoor wat inhoud met het eten van rauwe worteltjes (ja, ik ben een echt konijn!), had ik me gisteren misschien toch wat laten gaan. Onze ouders zijn immers op vakantie, en dus hadden we van de gelegenheid gebruik gemaakt om de tuin niet alleen te sproeien, maar ineens ook te plunderen... Eigen schuld, dikke bult!

Effe verderop in de wedstrijd eindigden mijn clubgenoten Gavin Scott en Tom Geudens nog binnen de top-tien, en C?line Rositano was opnieuw de sterkste in het vrouwelijke deelnemersveld. Haar vriend, Chris Schepers, nochtans ook bezig aan een sterke wedstrijd, werd gedwongen de strijd te staken met een fietstechnisch probleem. Ook vermeldenswaardig is de 4de plaats, op een luttele 2’ van mezelf, van Lommels “local hero” Gerrit Schellens. Hij had het Leuvense podiumfeestje ongetwijfeld verknald, ware het niet dat hij gisteren ook al beslag legde op de 4de plaats in de Marc Herremans Classic, een halve triatlon nota bene. Ik viel met open mond van mijn stoel toen ik vernam dat hij deelnam in Zolder, want in zijn woonplaats was hij hoedanook een certitude. Ongelooflijk – of moet ik zeggen ongeloof-waardig? – vind ik dat. Nu weten we ondertussen wel dat Gerrit’s gestel de grootste belastbaarheid heeft van het noordelijk (en wschlk ook zuidelijk) halfrond. Er bestaat ook zoiets “delayed onset of muscle soreness” (DOMS), zoals dat heet in vakjargon, waarbij spierstijfheid zich vaak pas echt begint te manifesteren 24u na afloop van een zware inspanning, maar dan nog... Moest ikzelf ook eens uitproberen als ik in bloedvorm ben. Of wou Gerrit misschien niet onderdoen voor onze landgenoot Frederik Van Lierde, toen die begin juli 2 kwarttriatlons afhaspelde in evenveel dagen? Het is nogal stilzwijgend voorbijgegaan, maar je kan het verifi?ren op de websites van Holten (www.triathlonholten.nl) en Latem (www.lttl.be). In ons inspanningslabo in Gasthuisberg heb ik een poster van Nike hangen: “The limits of human endurance: if you find it, call us” (016/34.85.77).

Ik blijf bescheiden en voorzichtig: pas volgende week staat de volgende wedstrijd op mijn programma. Mijn linkervoet speelt me wel terug wat parten, maar ik hou het er toch op dat ik op 15/8 kan starten in Athene, euh ik bedoel 2000km verderop, onder de kerktoren van Izegem...

Greets,
Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}