opmerkingen? print deze pagina search
home
21.07.2004 » Opnieuw (...) in Vilvoorde !

Beste triatlonvrienden,

Vertel me, wie van jullie had voor mij een podiumplaats voorspeld na de noodgedwongen competitiestop van de voorbije vijf weken? Toen sloog het noodlot voor de zoveelste keer toe, in de Supercup van Leuven. Een enthousiaste triatloncollega stootte in de wisselzone per ?toeval? ? bestaat dat? ? tegen de wreef van mijn voet. Het is me zuurder opgebroken dan ik toen had durven dromen. De eerste 2 weken heb ik enkele loop-pogingen ondernomen, maar ik ondervond er veel hinder van. Ook bij het stappen trouwens: het was weer ? de derde episode dit jaar! ? de moeite om die mankende zorgverlener zijn pati?nten in de wachtkamer te zien gaan halen... Na die eerste 2 weken was het wondje mooi dichtgegroeid en konden de draadjes eruit; het stappen ging al een klein beetje beter, maar lopen ging zo mogelijk nog minder. In de weken 3 en 4 na het accidentje heb ik welgeteld 1 (??n) keer de loopsloefen aangetrokken voor een half uurtje (wat ik geen lopen durf noemen). Er moest duidelijk iets gebeuren: spontaan geneesde het letsel duidelijk niet zoals het hoorde. Ik denk/dacht dat het littekenweefsel wat verkleefd was en dat de botstukjes van mijn voet zich verkeerdelijk vastgezet hadden door een ander loop- en stappatroon. En dus zochten we iemand die het hele boeltje zo snel mogelijk weer in goede banen zou kunnen leiden. Na niet meer dan 6 kin?-beurten van Michel druppel was ik weer de oude! Zo geraakte ik afgelopen week weer beetje-bij-beetje op dreef: om de andere dag, beginnend met een half uurtje stappen-lopen, probeerde ik weer wat langer te lopen. Net op tijd om er nog eens bij te zijn in Vilvoorde!

nieuws imgHet was de voorbije 5 weken niet altijd evident om erin te blijven geloven en ervoor te blijven gaan. Toch heb ik getracht om zo weinig mogelijk bij de pakken te blijven zitten, en zo gestructureerd mogelijk te blijven trainen, met vooral wat vaker fietsen en oefenen op de ?glidex? (zo?n soort langlauftoestel in de fitness) om het gebrek aan looptrainingen te compenseren. Het was echter allerminst prettig om ondertussen 3 geplande wedstrijden in het water te zien vallen. Moet ik er dus nog een tekeningetje bij maken dat ik met grote honger naar Vilvoorde trok?

Graag was ik er opnieuw bij, niet alleen omdat er volgend seizoen het BK verreden wordt, maar ook en vooral omdat ik een mooie herinnering bewaar aan de wedstrijd van vorig jaar. En het was er weer allemaal. Niet alleen Pardaens was weer van de partij, ook de sfeer aan de markt, het warme weertje, (de vrouw van) burgervader Jean-Luc Dehaene. Joviale Jean (Moureau) had er dit jaar voor gezorgd dat zijn wedstrijd meer dan ooit ?af? was: zowel het fiets- als loopparcours waren grondig hertekend, duidelijker afgebakend dan vorig jaar, en waar je maar kon denken stonden medewerkers om ervoor te zorgen dat er van de hele dag geen auto Vilvoorde binnenreed of we zelfs de weg naar de douches zouden missen.

nieuws img


Voor de volledigheid: eventjes over naar de wedstrijd zelf. Ik denk dat ik zowat als allerlaatste in de Darse dook, maar sleepte nog een mooie ?pole-position? in de wacht, waar ik van elleboogstoten en spartelende voeten gespaard zou blijven. Het zwemmen verliep eigenlijk ongemeen voorspoedig. Ik vond snel een goed ritme en had een prima watergevoel, maar de schade beperken tot minder dan een minuut lukte ook vandaag niet.

Ik verzeilde in een tweede fietsgroepje, waarin we met een zevental (Koen De Weerdt, Kjell Verleysen, Benoit Myaux, Philippe Malcolm, Joeri Tielemans, Chris Schepers) niets verloren maar ook niets wonnen op de 5 koplopers (Jordi Meulenberg, Eric Van der Linden, Thierry Verbinnen, Sander Berk, en een nobele onbekende). Sterke benen waren vandaag mijn deel, en ik wilde niets liever dan zo snel mogelijk de kloof met de eersten dichten. Jammer dat sommigen vrezen dat 40 km in groep rijden het loopvermogen zou schaden. Het beuken van mij en van die andere hardloper die nog een podium rook, Kjell Verleysen, werd dus niet echt ingevolgd door alle andere collega?s. Er werd wel een beetje rondgedraaid, en het ging hard, maar het moest natuurlijk super-hard gaan om te naderen op de leiders: die mannen wachten uiteraard ook niet.

Ik zou mijn goeie benen dus nog kunnen gebruiken in het loopgedeelte... Na de eerste (van 3) ronden lag ik 5de, na de tweede lag ik 4de, en als derde ging ik door de finish... in de snelste looptijd: waarschijnlijk het gevolg van de specifieke trainingen van de afgelopen 5 weken. Ik moest enkel buigen voor de Nederlanders Eric Van der Linden (nog tot voor kort de laatst overgeblevene in de Hollandse Olympische pre-selectie) en Sander Berk (vorig jaar nog Nederlands kampioen): dat vind ik geen schande. Als ik me niet vergis, is dit de eerste podiumplaats die ik op een superprestige-wedstrijd behaal. Ik voel mij toch ook wel een beetje beloond voor mijn doorzettingsvermogen in het afgelopen pechjaar. Hopelijk volgen er natuurlijk nog podia. En het zou leuk zijn als ik nog een heel klein beetje zou kunnen verbeteren in het zwemmen, waar ik de voorbije jaren en maanden al zoveel Latijn heb ingestoken...

Tot binnenkort ? misschien ga ik eerstkomende zondag nog naar Antoing, maar anders hoor je van mij t.g.v. de wedstrijd in Lommel, op 8 augustus.
Train ze nog, en geniet ervan !

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}