opmerkingen? print deze pagina search
home
09.05.2004 » Spanning troef in Geel

Beste triatlonvrienden,

Vandaag voltrok zich het WK triatlon in Spanje, maar in eigen land ging alle aandacht uit naar de mama’s (moederdag) en natuurlijk ook een heel klein beetje naar de eerste superprestige kwarttriatlon van dit seizoen, in Geel. Ik stond erbij en keek ernaar, met argusogen ?n vanop de eerste lijn.

Zoals eerder aangekondigd zou ikzelf het koude Geelse kanaal (16?C; gelukkig bestaat er nog zoiets als neopreen) niet induiken: de u ondertussen welbekende liesblessure heeft mij de voorbije maanden van voldoende looptraining weerhouden om momenteel al een kwarttriatlon tot een verantwoord einde te brengen. Ik moet er evenwel aan toevoegen dat er licht schijnt op het einde van de tunnel die ik uitzichtloos waande. Na 2.5 maand amusement met onnozele revalidatie-oefeningetjes die bij iedereen in het fitnesscentrum de lach- eerder dan andere spieren doen versterken heb ik een 2-tal weken geleden blijkbaar toch een keerpunt in het genezingsproces bereikt. De adductoren zijn nog steeds erg gevoelig tijdens het lopen, maar de reactie achteraf is sterk gereduceerd. Deze vaststelling heeft me de voorbije dagen moed en vleugels gegeven op training. Bij deze kan ik dan ook met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid mededelen dat ik binnen 2 weken aan de start verschijn van het BK in Meerhout (en niet om er aan sightseeing te doen). Dit is meteen ook de reden waarom ik vandaag met argusogen naar Geel afzakte: ik was niet een klein beetje benieuwd hoe bruin mijn collega’s het zouden bakken...

Voor de gelegenheid was er echter ook een zekere Pardaens ge?nviteerd als gastcommentator bij het wedstrijdgebeuren... Het antwoord op de vraag of het al dan niet slechts loos gelul was, laat ik over aan de aanwezige luisteraars. Ikzelf vond het in elk geval een uitdaging waarop ik graag inging. Ook al voelde ik mij soms wel een beetje onwennig en had ik er op voorhand niet het volste vertrouwen in, ik heb er toch wel plezier aan beleefd. Het is voor mij zeker en vast een eer en een genoegen geweest dat de vaste presentator, Hans Cleemput, me hiervoor uitnodigde. Door dit gelukkig toeval (cfr. ook het Gastenboekske op deze site) had ik bovendien het voorrecht om de eerste veldslag van het seizoen vanop de allereerste lijn te mogen volgen...

En het ging er spannend aan toe - zowel bij de dames (die 15’ eerder van wal staken), als bij de heren. Beide wedstrijden waren flink internationaal gekleurd, en dat hebben de Belgen geweten: respectievelijk een Nederlandse (Tanya De Boer) en een – voor mij en vele anderen nobele onbekende – Duitser (Andreas Rester) gingen met de lauwerkransen aan de haal. Voor de objectieve cijfertjes verwijs ik graag naar de site van de BTF (http://www.triathlon.be ). Als je ge?nteresseerd bent in mijn persoonlijke impressies, ben je hier aan het goeie adres.

Ladies first. Ik kan niet veel vertellen over (de) dames (da's dan maar in proportie tot het aantal deelneemsters). Kristien Vleugels bewijst met haar derde plaats dat ze goed op dreef is. Heidi Veramme kwam samen met Kristien uit het water, maar moest verrassend genoeg de rol lossen in het fietsen (reden is mij onbekend). Ik vraag me ook af wat de jonge tweedejaarsstudente geneeskunde Marjolein Truyers nog in haar mars heeft; van een eerste SP-wedstrijd moet je niet altijd wonderen verwachten...

Opvallend bij de mannen waren om te beginnen enkele grote afwezigen: superzwemmers Jo De Neve (vorige week nog een ? triatlon in de VS) en Thierry Verbinnen (plotse ontsteking van zijn recent geopereerde benen), jonge leeuw Dries Torfs (ziek), evenals Karel Pardaens (verplichtingen als gastcommentator). Verschillende atleten die we niet mogen afschrijven, hebben nog niet echt in hun kaarten laten kijken wegens opgave: Chris schepers (slap en ziekjes sinds enkele dagen, maar toch dapper gestart), Kjell Verleysen (ongeveer hetzelfde verhaal), de LTTL-ers Bart Decru en Philippe Malcolm (pech onderweg?), Koen De Weerdt (problemen met het wetsuit bij de zwemstart), en Dennis Looze (rode kaart wegens onreglementair opzetstuurtje). Waren wel op de afspraak: in de eerste plaats onze eerste Belg van de dag, mijn haarkleurgenoot Stijn Goris. Hij klom (alweer) als eerste uit het kanaal, en hield opvallend goed stand tijdens het lopen. Ancien Koen Hoeyberghs liep in Stijn’s zog naar de finish en liet een zeer frisse indruk. Hetzelfde kan niet gezegd worden van die andere superveteraan (42 jaar intussen): Tim Bentley, die het anders vooral moet hebben van het laatste onderdeel, liep slechts de 8ste tijd, 2” trager dan Stijn Goris nota bene; komt er dan toch sleet op de sympathieke Australi?r? Mijn Nederlandse clubgenoten Huib Rost (2de) en Jordi Meulenberg (5de) verbaasden me dan wel weer in positieve zin: enkele weken geleden op stage gaven ze me de indruk het nog kalmpjes aan te doen: life is clearly not always what it looks like. Junior en eerstejaarsstudent LO aan de K.U.Leuven, Marc Geerts, die zijn trainingen in mijn contreien afwerkt, trok aardig zijn streng met een 10de plaats. Bert Jammaer, Gerrit De Pauw (ondanks ook een ? triatlon vorige week), en Karel Smet presteerden op hun (oude) niveau, me dunkt, en Hasan Ozer kan blijkbaar nog altijd lopen (snelste looptijd). Het valt op dat de eerste acht looptijden binnen dezelfde minuut vallen, en lang niet allemaal gerealiseerd werden door gereputeerde lopers. Ofwel hebben de mindere lopers deze winter leren lopen, ofwel werd er vandaag niet bepaald hard gelopen. Laat ons hopen dat de turbo van Pardaens weer snel afgesteld raakt.

Hoedanook: ??n vogel maakt de lente niet. Als mijn thesisstudenten dezer dagen afkomen met statistiek op basis van ??n observatie, dan zijn ze faliekant gebuisd. Goed begonnen is weliswaar half gewonnen, en dat kan de “overwinnaars” van de dag alleen maar een hart onder de riem steken om op hun ?lan door te gaan. Anderzijds mogen de “verliezers” van de dag ook niet uit het oog verliezen dat met ??n veldslag de oorlog niet verloren is. Als er al ene is die dat beseft, dan is het wel uw dienaar, die trouwens vandaag ook nog noodgedwongen aan de kant stond.
Hij kan het natuurlijk goed uitleggen met zijn tong en met zijn pen, maar op 23 mei zal hij de benen nog eens moeten laten spreken. We zijn benieuwd...

Sportieve groeten.

PS: zeer uitgebreide fotoreportages vind je steeds op de site van de sympathiekste fotograaf en diens team: http://www.lttl.be

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}