opmerkingen? print deze pagina search
home
12.01.2004 » M?n anatomie weer eens opgefrist...

Geachte Fans,

Tijdens ??n van de weinige dagen dat het zwembad geopend was tussen Kerst en Nieuwjaar, heb ik ervan geprofiteerd... om tijdens een onnozele zwemtraining enkele ribben te blokkeren! Ja, ik kan dus echt wel alles (om zeep helpen). Toen kon ik er echter niet echt mee lachen. Het heeft 2 dagen geduurd vooraleer mijn reddende medische engel Els Van den Eede me uit mijn lijden heeft kunnen verlossen en ik weer een beetje normaal kon ademen en armen of romp bewegen. Vandaag, bij dit schrijven, 2 weken na de feiten, word ik nog steeds aan mijn memorabele zwembeurt herinnerd en staat de anatomie van de thorax mij kristalhelder voor de geest. Of het uitgebreide stretching- en mobilisatie-programma, dat ik er sinds enkele weken op nahoud, er voor iets tussenzit, laten we in het midden. Mijn zwemtrainer Peter Van Gerven heeft me evenwel ook geadviseerd om wat meer te rollen rond mijn lengte-as, en... zoals jullie weten luister ik steeds naar wat de trainer zegt (ik heb alleen een selectieve doofheid voor het woordje ?rust?).

Ondertussen heeft een gesofisticeerde NMR-scan meer licht geworpen op de lieslast die mij sinds begin oktober parten speelt bij nagenoeg uitsluitend mijn looptrainingen. De NMR (nuclear magnetic resonance imaging technique, ook wel KST, of kernspintomografie genoemd) heeft in elk geval geen majeure afwijkingen opgeleverd ? alvast eens te meer een bewijs dat ik ?redelijk normaal? ben!
Aan de aangedane linkerzijde blijkt echter een kleine slijmbeurs (?bursa?) aanwezig te zijn, die er niet is aan de rechterzijde. Tot nader inzicht gaan we ervan uit dat dit de oorzaak is van de persisterende klachten. Minstens de eerstvolgende week zal ik alle looptrainingen, die sinds een 2-tal maanden overigens reeds op een erg laag pitje (zowel qua omvang als intensiteit) stonden, achterwege laten. Brengt deze interventie geen soelaas, dan nemen we onze toevlucht tot een lokale infiltratie.
De oorzaak van dit euvel moet hoogstwaarschijnlijk gezocht worden in een ?te veel? van een bepaald soort van activiteiten met heupbuiging. Misschien heb ik dus te veel met mijn benen onder tafel gezeten. In de maand oktober heb ik ook wel erg veel fartleks (met korte, dus intense intervallen) en heuveltrainingen gelopen. Anderzijds heb ik in mijn trainingsdagboek teruggevonden dat de klacht reeds dateert van de eerste oktoberdagen, en ze dus reeds sluimerend aanwezig moet geweest zijn van kort na het einde van het zomerseizoen. De oktobertrainingen zullen de genezing uiteraard niet bevorderd hebben...
    Wat moet ik hieruit weer concluderen? Heb ik te weinig rust genomen na afloop van de wedstrijden? Feit is wel dat ik vorig jaar helemaal geen rustperiode in september heb gehad. Volledigheidshalve moet ik er wel bij vermelden dat ik toen wel van de ganse maand augustus geen meter had gelopen omdat ik ook al opgezadeld zat met het zgn. frictiesyndroom...
    Kijk, voor hetzelfde geld was ik er dit jaar ook zonder kleerscheuren vanaf gekomen en met een korte rust in het tussenseizoen nogmaals een prachtige winter bijeengecrosst. Het is zoals mijn looptrainer Michel Jordens de situatie nog maar eens haarfijn analyseert: als ik in mijn ambitieuze opzet geslaagd was, had ik waarschijnlijk ruimschoots mijn gelijk gekregen vanuit verschillende hoeken. Nu kunnen diezelfden natuurlijk zeggen: ?zie je wel, ik had het je nog willen zeggen...?
Kennis van de sportwereld ?n kennis van training is dat.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}