opmerkingen? print deze pagina search
home
16.09.2012 » Nog altijd C+30/5 in tennis, misschien nog net B-15/2 in triatlon.

Beste Vrienden,

Nu het BK kwarttriatlon erop zit valt ook het doek over mijn competitieseizoen van 2012. Hieronder resumeren we de laatste wedstrijd en het ganse zomerseizoen in 5 waarheden.

nieuws img


1. Ik ben fit en daar ben ik fier op.
Het Belgisch Kampioenschap kwarttriatlon beloofde een regelrechte spektakelwedstrijd te worden. Zowel de zon als de voltallige concurrentie tekenden present, dus de voornaamste ingrediënten waren in Mechelen aanwezig om er een echt triatlonfeest, zoals we er de laatste jaren in eigen land nog maar weinig kennen, van te maken. Ik meende op voorhand te weten dat ik geen rol van betekenis zou spelen, al had dit, achteraf gezien, heel misschien nog wel anders kunnen uitdraaien. Ik ambieerde een tweede plaats bij de masters (40+) en tekende voor een plaats bij de top-30, al besefte ik dat ik vooral voor dat laatste mijn tenen zou mogen uitkuisen. Sinds de triatlon van Aarschot, bijna ca. 2 maanden geleden, kon ik mijn batterijen deftig terug opladen en zelfs bijtrainen. Ik was de laatste weken tevreden over mijn conditie in al zijn facetten, en ik besef – in tegenstelling tot 5 of 10 jaar geleden – maar al te goed dat het proces (2 x per dag trainen) noch het huidige product (‘fit’ in zijn meest brede zin) niet meer vanzelfsprekend is voor een man van 40 jaar. Ik kan daar met volle teugen van genieten. Voor het eerst in misschien wel 10 jaar ben ik er tevens in geslaagd om de overbelastingsletsels te kunnen afhouden, en dat zeg ik niet zonder trots.

nieuws img


2. Dertig seconden kunnen een wedstrijd veranderen.
Uiteindelijk werden een 39ste plaats in het totaalklassement en een 3de plaats bij de masters 40+ mijn deel op het BK. Ik ben dus in geen van mijn beide doelstellingen geslaagd. Bij het bestuderen van de uitslag – en dat heb ik de voorbije uren al meermaals gedaan – hou ik toch eens te meer gemengde gevoelens over aan het resultaat. Het wordt dan snel duidelijk dat het wedstrijdverloop (en dus ook het resultaat) voor mij er totaal anders had kunnen uitzien indien ik een kleine 30 seconden sneller had gezwommen. Met ‘als, als, als’ koop je natuurlijk niets… maar toch een beetje zelfvertrouwen. Toen ik tijdens de tweede zwemronde lijdzaam moest toezien hoe een grote groep meter-voor-meter van me wegzwom, kreeg ik een déjà-vu van vele jaren geleden, uit een BK te Leuven, waar ik zelfs een mogelijke podiumplaats uit mijn handen zag glippen door enkele luttele seconden te traag te wisselen na het zwemmen. Toen ik vandaag over de meet liep en vernam welke kleppers – heel wat namen uit de uiteindelijke top-10 – (slechts) 50 meter voor mij uit het water kwamen, had ik zowel redenen om nog méér ontgoocheld als eens zoveel opgetogen te zijn. Het bevestigt de kleine maar betekenisvolle progressie die ik de voorbije jaren in het zwemmen nog gemaakt heb (en het doet mij in al mijn nuchterheid zelfs dromen van méér), maar tegelijkertijd drukt het mij eens zo hard met de neus op de feiten welke kans er aan mijn neus voorbijgegaan is. Bovendien (1) denk ik dat ik me in de start nog iets teveel heb laten doen – ook al was ik mentaal redelijk goed voorbereid op knokpartijen –, (2) vond ik om één of andere reden mijn ritme niet goed in het begin van de tweede zwemronde, (3) kan ik me niet één keer in uit 90 triatlons herinneren dat ik langer met mijn wetsuit zat te knoeien in de eerste wisselzone, en (4) verplichtte mijn geweten mij me even op te houden voor de valpartij van een vriend, weliswaar op een cruciaal moment in de aanvangsfase van het fietsen.

nieuws img


3. Vanaf 2013 krijgt het podium van de masters een triatlonlicentie i.p.v. een tricolore.
De tijden zijn veranderd. In het tennis (cfr. infra) kan ik dat niet zo beoordelen, in het triatlon heb ik het aan den lijve ondervonden. Toen de Croes’en en de Beke’s nog de nationale scepter zwaaiden was het nagenoeg ondenkbaar dat er zich vooraan een kopgroep van 30 man vormde – ik zou er anders zelf nooit in geslaagd zijn om 7 x bij de eerste 10 te eindigen tussen 2000 en 2007 – en dat die in volle getale met het mes tussen de tanden op de tweede wisselzone afstormde. Dergelijke taferelen waren de exclusiviteit van de internationale wereldbekerwedstrijden. In het tijdperk van de Heemeryck’s en de De Cuyper’s is het meteen duidelijk waarom je in de top-50 van het BK hard gaat moeten zoeken naar atleten die niet (semi-)professioneel met hun sport bezig zijn.
En de tijden gaan nog verder veranderen. Voortaan zijn er waarschijnlijk standaard 2 podiumceremonies nodig bij de masters: één voor de drie beste masters, en één voor de drie beste masters mét een triatlonlicentie. Zowel dubbelvoudig Ironman-winnaar Luc Van Lierde (eerste master) als De Rosse Raket (derde master) stonden alvast niet op het tweede podium.

nieuws img


4. Tennis is een (tof) spel, maar een match is zenuwoorlog.
Ik had een boeiend maar vermoeiend voorjaar, en ik vond het in meerdere opzichten een prachtige zomer, met o.a. 2 triatlons, 2 openwaterwedstrijden, en een 15-tal tennismatchen. Ik had graag 1 of 2 tennisklassementen gestegen na deze zomer, maar ik denk dat ik ook op dit vlak weer wat te ambitieus was. Wat niet wil zeggen dat ik geen vrede kan nemen met het besef dat nog een bijkomend rijpingsjaar nodig is. Op technisch vlak heb ik ontegensprekelijk een flinke stap voorwaarts gezet in de voorbije 12 maanden, en dat heeft – naast de onvermijdelijke frustratie van de nederlagen waarna ik typisch enkele uren niet aanspreekbaar was, sorry voor mijn naasten – gerendeerd in enkele spannende matchen en zelfs overwinningen. Graag méér van dat !

nieuws img


5. De winter mag beginnen.
Ik hou van de seizoenen. Ik hou van de lange én van de korte dagen. Ik hou van uitbundig weer, maar ook van grauwgrijze luchten. Ik ben een salonatleet én een flandrien. Ik hou van periodes waarin ik kan uitkomen in competitie, maar er zijn ook periodes waarin ik niets van competitie wil weten. De spontane bloedneus bij de cool-down van mijn laatste looptraining – de ‘training teveel’? – van afgelopen woensdag zegt mij dat het tijd is voor de sportieve winterslaap. Ik heb een planning uitgedokterd om aan mijn fysieke kwaliteiten te werken richting tennisseizoen 2013, en ik sta te popelen om eraan te beginnen. Met tennis alleen kan ik mijn energie echter niet kwijt en ik zal blijven zwemmen, fietsen en lopen. Tot vorig jaar had ik eigenlijk absoluut niet verwacht dat ik nog zou kunnen verbeteren in het zwemmen, maar als ik erin slaag om deze evolutie verder te zetten, dan maak ik – met of zonder licentie – in 2013 opnieuw mijn opwachting op het BK kwarttriatlon. Stel je voor: op je 41ste, voor het allereerst in méér dan 15 jaar triatlon, verzeild geraken in de kopgroep van een triatlon. Om zoiets mee te maken zou je toch je ziel verkopen?

nieuws img



Hij die zich vandaag geamuseerd heeft groet u.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}