opmerkingen? print deze pagina search
home
11.09.2011 » Het triatlonseizoen is ook een feit

Beste Vrienden,

Méér dan alle andere maanden is september een oogstmaand. Er wordt niet langer gezaaid, fruit en groenten worden alleen maar binnengehaald. Op de meeste sportvelden is het niet anders dan op de akkers en de boomgaarden. Ik kan alleen maar denken aan de ‘B’ van de ‘B.A.S.I.C.S.’ waarnaar ik mijn sportadviesbureau heb genoemd – de ‘B’ van ‘biological’. Succesvolle training verloopt volgens ‘bio-logische’ wetmatigheden. Er is een tijd van oogsten en een tijd van zaaien; er zijn periodes van opgaan, van bloeien en van verwelken. Het ritme van de meeste mensen en (dus ook) de meeste sporten valt samen met het ritme van de rest van de natuur.
De herfst en de winter dragen echter ook de kiem in zich van de volgende lente en zomer. Terwijl ik op het puntje van mijn stoel zit voor de finales van de laatste tennis-Grand Slam, duimen en vingers aflik van de Usain Bolt-show op het WK atletiek, en de sfeer ga opsnuiven van de laatste regionale skeelerwedstrijden, word ik reeds volop gecontacteerd door proactieve atleten (m/v) met het oog op de planning en periodisering van 2012. Het lijkt erop alsof er steeds méér sporten en sportbeoefenaars zijn die beseffen dat de basis van goede resultaten niet 3 maanden voor D-Day gelegd wordt. Nu is de tijd dat de ladder tegen de juiste muur wordt geplaatst; 3 maanden voor D-Day zit je ofwel voorbij halfweg op de juiste ladder, ofwel voorbij halfweg op de verkeerde ladder. Ik voel me anders wel goed in mijn rol als sportieve gps.

nieuws img


Ook het triatlonseizoen loopt op zijn laatste benen, zowel in België als in alle overige landen. Op mijn agenda stond nog de triatlon van Ieper voor volgend weekend op het programma, maar ik geef forfait. Geen blessures ditmaal, wel ongenoegen. Ik ga er niet teveel woorden aan vuil maken, want ik denk dat ik mijn energie nuttiger kan gebruiken. Geen woorden maar daden. In mijn opinie is het echter onrechtvaardig dat alle ‘masters’ (H40), waartoe ik dus reeds behoor, in een tweede wave moeten vertrekken; ook al is dit maar 5 minuten na de ‘seniores’ (H24), waartoe de meeste goede atleten behoren: het is gewoonweg alsof je aantreedt in een andere wedstrijd.
Ik doe nog altijd mee aan (triatlon)wedstrijden om mij te meten met de besten. Ik doe al lang niet meer mee om te finishen. Ik ben nog steeds liever tiende in het algemeen klassement dan als éénoog koning in het land der blinden. Ik ben nu éénmaal een strever. Als ik aan iets begin, sta ik er geen 99% achter. Ik doe niet veel in mijn leven, maar ik ga waarvoor ik wél kies. Ja, ik ben een extremist. Een activist, volgens sommigen. It’s all or nothing. Over bepaalde zaken worden geen compromissen gesloten. To give anything less than your best, is to sacrifice the gift, volgens gewezen hardloopkampioen Steve Prefontaine.

nieuws img


Terwijl er dus reeds langs verschillende kanten aan mijn mouw getrokken wordt door proactieve sportbeoefenaars, ben ik ook mezelf aan het bezinnen over mijn eigen sportieve toekomst. Ik zit momenteel een beetje op de wip tussen triatlon en tennis. Het is me ondertussen duidelijk geworden dat het niet mogelijk is om gelijktijdig 4 sporten deftig te beoefenen, en dat ligt dus – cfr. supra – niet in de aard van het beestje. Er dringt zich een keuze op, maar dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Dit jaar is mijn teller dus alvast op 1 triatlonwedstrijd blijven steken, en het zou wel eens goed kunnen dat het er volgend jaar nog minder zullen zijn.

nieuws img



 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}