opmerkingen? print deze pagina search
home
22.08.2011 » Het eerste tennisseizoen zit erop

Beste Vrienden,

Hoe kapot van verdriet kunnen we zijn?
Hoe ontgoocheld en gefrustreerd?
Hoe fantastisch kan het leven zijn?
Hoe blij en hoe gelukkig kan een mens zijn?
Hoe snel kunnen verschillende emoties elkaar opvolgen?
Hoe dicht kunnen de meest uiteenlopende emoties bij elkaar liggen?
Hoe relatief kunnen ze misschien zelfs zijn?
Hoe vluchtig kan het allemaal zijn?

Is er voor elk uur zonneschijn een regenbui?
Is er voor elk mooi moment een hard moment?
Zijn de harde momenten daar om de andere momenten mooi te maken?
Zijn de harde momenten daar om de andere momenten zelfs eens zo mooi te maken?
Zijn de harde momenten daar om ons bijeen te brengen?

nieuws img


Zelden contrasteerden de ervaringen zo fel als in de voorbije 3 dagen. De voorbije 3 dagen waren misschien wel een representatieve greep uit het leven. De voorbije 3 dagen hebben me vooral geleerd hoe hard we mekaar nodig hebben – hoe graag we soms ook alleen zijn en hoe belangrijk dat misschien ook wel is. Het leven is eenzaam maar we zijn tegelijkertijd sociale wezens in goede en kwade dagen. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd; gedeelde smart is halve smart.

nieuws img


Vrijdagmorgen was er de begrafenis van een professor die voor mij heelwat betekend heeft. Het was een warm en goed mens. Hij was 66 en nog zeer fit. Hij verdween onverwachts uit ons midden. De kerk zat vol. Ik denk dat hij zelfs uitzonderlijk weinig vijanden had in verhouding tot zijn academische erkenning. Ik had moeilijke momenten tijdens de prachtige afscheidsviering. Het weerziens met oude bekenden was bij het buitengaan van de dienst ook eens zo warm en hartelijk.

nieuws img


Zaterdagavond had ik de eer en het genoegen op een gezellige trouwfeest van de partij te mogen zijn. De weergoden waren onze kant. Onder een stralende hemel en bij een aangename 25°C hebben we kunnen aperitieven, en tot in de late uurtjes buiten kunnen blijven keuvelen.

nieuws img


Voor zondag waren de weersvooruitzichten allesbehalve optimistisch om de 5000 meter tussen Damme en Brugge te gaan zwemmen, maar het werd in alle opzichten alweer een voltreffer. Het is vermoedelijk niet de laatste jaarlijkse uitstap met de kameraden geweest. In de Damse Vaart bijten we mekaar de nek af, om daarna te verbroederen met een pintje en een cola op het terras van Tennisclub De Witte Beer.

nieuws img


Tussendoor heb ik ook mijn welgeteld tiende en laatste tenniswedstrijd van dit seizoen gespeeld. Ik trek er een streep onder voor 2011. Ik ga in quarantaine en deze winter in alle stilte aan mijn spel verderwerken. Na mijn eerste wedstrijden stapte ik met geheven hoofd van het veld: ik kreeg zwaar op mijn doos, maar ik was fier reeds de stap naar competitie te hebben gezet. Ik heb in mijn eerste 6 matchen veel bijgeleerd op tactisch en mentaal vlak: aspecten waarvan niet alleen ikzelf overtuigd ben dat je ze alleen maar op (officiële) wedstrijden kan leren. De laatste matchen werd ik onverminderd ‘afgedroogd’ door de tegenstand, maar dat geheven hoofd maakte plaats voor hangende schouders. Gelukkig werd ik in die laatste wedstrijden dan ook nog steeds verwend door de aanwezigheid van supporters, die mij in de echte zin van het woord nadien ook konden 'ondersteunen' met hun vaak rijpere visie op het tennisspel.
Ik heb echter genoeg verloren voor dit eerste jaar. Ik denk niet dat het nuttig is om mezelf nog bijkomend te kwellen met nederlagen. Ik weet waar ik sta – op technisch, tactisch en mentaal vlak –, en dat is nog niet ver genoeg om al te kunnen en misschien zelfs te mogen winnen. Ik heb misschien zelfs al teveel ineens gewild in mijn eerste 11 maanden tennis. Ik ga nu in quarantaine met één missie: mezelf verbeteren om in 2012 de vloer aan te vegen met de mannen die dat dit jaar met mij hebben gedaan. Want ook dat maakt een mens gelukkig: de kick van keihard op iets te oefenen om het dan ‘onder de knie’ en ‘in de hand’ te krijgen. Het is de kick van het zelfvertrouwen, het gevoel van ‘loon naar werken’, de zoektocht naar efficiëntie en perfectie, en het streven naar virtuositeit. Hoe tof die mannen van tegenstrevers ook zijn, en hoeveel pinten we achteraf ook drinken in de kantine.

Life might be like tennis: not more than a game. We want to win, but we know that losing is a part of it.


nieuws img


 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}