opmerkingen? print deze pagina search
home
06.12.2003 » Primeur voor Leuven-Kermis: de OmegaWave !


Ik moet nog even overleggen met burgervader Tobback, maar als het van mij afhangt pakt Leuven volgend jaar in september op zijn kermis uit met een primeur: de OmegaWave. Overkop gaan in het reuzerad is misschien spannend, de botsautootjes cool en eendjesvissen adembenemend, maar de nooit eerder vertoonde attractie tart gewoonweg alle verbeelding. Enkele dagen geleden kwam de Nederlandse duizendpoot Henk Kraaijenhof op vraag van m?n triatlonclub DOK een demo geven van zijn speeltje, en o.a. ikzelf fungeerde als proefkonijn. De te volgen procedure is poepsimpel: na 5 minuten platte rust met enkele electrodes aan lijf en leden, genereert een blitze laptop met een flashy doch duister computerprogramma met ??n druk op de knop je VO2max, overslagpols, reservecapaciteit van je aeroob ?n anaeroob systeem. Uit die parameters wordt dan afgeleid of je al dan niet voldoende uitgerust of gesupercompenseerd bent, en of je dus eventueel klaar bent voor een volgende training. ?Incomplete recovery? gaf het machientje aan toen ik vanonder het toestel uitkwam, of wat had je anders gedacht? Je denkt toch niet dat ik daar enig geloof aan hecht?!

Het nieuwste speeltje baseert zich op hartritmevariabiliteit (HRV): ogenschijnlijk klopt ons hart met de regelmaat van een klok, maar als je enkele honderden hartslagen achter elkaar zet, dan zou je kunnen opmerken dat het tijdsverschil tussen 2 opeenvolgende hartslagen fluctueert. Deze fluctuaties zijn (in hoofdzaak) functie van ons autonoom (of ?vegetatief?) zenuwstelsel, hetgeen op zijn beurt bestaat uit een ortho- en parasympathisch gedeelte. Beide systemen interageren voortdurend met elkaar: het orthosympathische systeem is het ?stress-systeem? (voor de ?fight and flight-response?), de parasympathicus of vagale zenuwstelsel daarentegen overheerst in rust. Tot daar de wetenschap ? met HRV op zich is geen mystiek gemoeid. Of je hieruit kan opmaken in welke mate je vermoeid bent, behoort waarschijnlijk eerder tot de science fiction; er zijn ook mensen die uit een glazen bol kunnen afleiden hoeveel kinderen je gaat krijgen. De wetenschappelijke literatuur verschaft in elk geval geen evidentie voor de stellingen die de OmegaWave op het schermpje tovert. Als vermoeidheid zo makkelijk te meten was, waarom staan 10.000-en pati?nten met het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS) dan reeds jarenlang op de barricades vruchteloos te ijveren voor erkenning van hun onbegrepen ziekte?


Henk Kraaijenhof is zeker niet van gisteren. Deze boomlange vijftiger, van alle markten thuis, was in jongere jaren een meer dan verdienstelijke ?n veelzijdige atleet, met tijden als 53?90 op de 400m horden (in Belgi? zijn er geen 10 dit dat kunnen) en 1?54? op de 800m, maar haalde ook 2.00m in het hoogspringen. Hij profileerde zich al snel als trainer, en begeleidde o.a. de topspurters Nellie Cooman (ooit de beste van Nederland), Merlene Ottey (ooit de beste van de wereld), en Patrick Stevens (ooit de beste van Belgi?). Kraaijenhof heeft zonder twijfel een zeer volledige en vernieuwende kijk op het trainingsgebeuren. Zo kwam hij in het voorjaar in Leuven nog spreken over sportpsychologie, stond aan de wieg van de huidige trilplaat-rage, en ook met de ontwikkeling van het OmegaWave-apparaat bewijst hij zijn creatieve geest. ?Vermoeidheid? is immers een cruciaal gegeven in de training: een zeker graad van vermoeidheid is noodzakelijk om supercompensatie (verbetering van het prestatievermogen) te induceren, maar over-vermoeidheid is nefast voor het leveren van prestaties. M.a.w., indien ?vermoeidheid? (in ruime en enge zin) gekwantificeerd kon worden, dan was het laatste woord over training ongeveer gezegd. Helaas, de wetenschap staat anno 2003 nog niet zo ver als Kraaijenhof ons graag doet geloven. De Nederlander heeft een gewaagde gooi gedaan naar de Nobelprijs voor de Geneeskunde, en het is een verdienstelijke poging, maar de jury stelt zijn veto. Ik geloof dat we de heer Kraaijenhof moeten feliciteren met zijn zin voor innovatie, maar al evenzeer met zijn lef voor het onrechtmatig trachten aan te praten van dure speeltjes (prijskaartje: 25.000 EUR) aan potentieel goedgelovige sportbeoefenaars. ?t Is vandaag dan misschien wel Sinterklaas, maar we prefereren toch educatief verantwoord speelgoed.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}