opmerkingen? print deze pagina search
home
25.01.2011 » Sportieve en extra-sportieve doelstellingen

Beste Vrienden,

“En hoe gaat het met je tenniscarrière?”, hoor ik je al vragen. Het wordt me daadwerkelijk wel eens gevraagd. Welnu, we doen ons best. Ik vind het zelfs ‘redelijk verslavend’. Het is echter vrij moeilijk. Anders dan met skiën, een sport waarmee ik goed kan vergelijken gezien de recente ervaring, vereist tennis volgens mij een vaardigheidsniveau waarvoor je al heelwat geoefend moet hebben om er plezier aan te beleven. Na 4 keer kan je plezier beleven aan skiën, al was het maar op een blauwe piste en aan een lage snelheid. Na 4 keer tennissen vliegen de ballen echter nog de meest onmogelijke kanten uit. Zelfs na 40 uur tennissen speelt het balletje nog meer met jou dan jij met het balletje. Frustratiegevoelens zijn in zo’n context echter vaak gezond: ze vertellen iets over de uitdaging en de ambitie.

nieuws img


Ik probeer – en in de regel lukt mij dat ook – om toch wel 3 maal per week te oefenen voor het tennis: 1 maal in het kader van het wekelijkse lesuur, 1 maal met mijn medeleerlingen, soms bijkomend tegen de tennismuur, en soms met een kameraad. Drie maal per week oefenen is – niet alleen volgens mij – een minimum om een (sportieve) vaardigheid onder de knie te krijgen en bij te leren. “Herhaling is de moeder van het onderwijs”. ‘Training’ in zijn meest brede zin is uiteindelijk ook niet méér of niet minder dan het wennen aan een bepaalde taak: dat lukt maar mits een voldoende hoge ‘trainingsfrequentie’ (en mits voldoende ‘continuïteit’, cfr. the 10 year-rule).

Ik probeer ook om mijn triatlonsporten te onderhouden. Ik heb mijn dagelijkse dosis sport nu éénmaal nodig (om gelukkig te zijn). Ik vind het ook fantastisch om bezig te mogen zijn met het ‘huis’ dat ik gekregen heb voor de duur van ‘mijn aardse verblijf’. Ik denk dat we allemaal een beetje architect van ons leven en ons lichaam moeten spelen, en dat we er maar beter het beste van kunnen maken. Luc Van Lierde noemde zijn lichaam ooit zijn ‘firma’: een profatleet kan zich niet permitteren dat die failliet gaat, want dan valt hij zonder broodwinning. Van dat nette ‘huis’ of die goeddraaiende ‘firma’ heb je in elk geval dagdagelijks ‘geniet’. Uiteindelijk zijn we allemaal ook ‘huisjesslakken’, want we nemen altijd onze (mentale) kijk en ons lichaam met ons mee – waar we ook gaan of staan. Het gras is zelden groener aan de overkant (en als dat toch zo is, zo fluisterde een vriend me onlangs toe, is het een teken dat er stront onder ligt).

nieuws img


In dit pre-Olympische jaar zijn er geen noemenswaardige meerdaagse sportwedstrijden of tornooien om naar (uit) te kijken (op TV): geen WK voetbal, geen EK atletiek, een Tour de France alleen maar met doping en zonder King Lance, dus hoogstens een paar Grand Slams – zij het voorlopig ook nog zonder de Rosse (tennis)Raket. En, sowieso, om het Vlaams Belang te parafraseren: “eigen sport eerst”. Op mijn persoonlijke kalendertje staat voorlopig ‘vanalles en nog wat’. Ik kan voorlopig nog niet kiezen tussen zwemmen, lopen, triatlon en tennis, dus kies ik voor ‘the best of all worlds’. Ik kijk er al naar uit – want ook ik heb nood aan concrete doelstellingen om maximaal in mijn sportbeoefening te kunnen opgaan. Ik ken weinig of geen uitzonderingen op dit vlak. Ik heb ook enkele belangrijke extra-sportieve doelstellingen voor 2011, maar deze vallen buiten het bestek van deze website.

Wie zich verliest in zijn passie, heeft minder verloren dan wie zijn passie verliest” stond er op mijn jongste verjaardagskaart.
Hij die onder dit motto ieder van jullie maximale winst wenst in 2011 groet u.


 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}