opmerkingen? print deze pagina search
home
21.10.2009 » Op gesprek bij de Procureur des Konings

Beste sportvrienden,

Een week nadat ik mijn brief aan de Procureur des Konings van het arrondissement Leuven opstuurde, ontving ik van hemzelf een reactie. De Procureur schreef mij "dat mijn zaak als betaald afgesloten was, maar dat mijn brief zijn bijzondere aandacht weerhield, en dat hij naar aanleiding daarvan de eer had mij uit te nodigen voor een gesprek". Ik liet hem per kerende weten dat hij mij mocht verwachten.

nieuws img


Gezien ik jullie ondertussen deelgenoot heb gemaakt van mijn briefschrijfacties wens ik jullie ook van dit vervolg op de hoogte te houden. Ik voel mij zo vrij hier slechts beknopt en objectief verslag uit te brengen van de voornaamste boodschap van het half-uurdurende gesprek. Ieder is op zijn beurt vrij om het zijne ervan te denken, of enige moraal aan dit verhaal vast te knopen.

Ten eerste gaf de Procureur, tussen haakjes zelf een fervent wielertoerist, er blijk van zich perfect te kunnen inleven in 'mijn' situatie - een fietspad dat vanuit veiligheidsstandpunt de naam toch niet helemaal waardig is, en het schrijnende gebrek aan 'deftige' fietspaden, d.w.z. aangepast aan ook (het exponentieel groeiende contingent) sportieve fietsers.

Ten tweede vertelde de Procureur dat hij sinds 8 jaar een soort van 'klachtenmanagement' voert. Hij wil de klachten van de bevolking au sérieux nemen, deze daarom systematisch inventariseren (cfr. o.a. ook het kenmerk dat mijn brief meekreeg), en deze uiteindelijk dus ook aanwenden om het beleid mede te sturen.
In het kort - en misschien een beetje kort door de bocht - komt zijn taak erop neer dat hij er in het arrondissement op moet toezien dat regels nageleefd worden, of - om zijn eigen beeldspraak te gebruiken - dat er binnen de lijntjes gekleurd wordt. Dat veronderstelt echter ook, zo voegde hij eraan toe, dat de lijntjes zodanig getrokken zijn dat het überhaupt ook realistisch is om binnen de lijntjes te kleuren. Het kan dus niet dat er vb. enerzijds regels zijn die zeggen dat je op het fietspad moet rijden, maar dat anderzijds de fietspaden zich slechts in een halsbrekende toestand bevinden.

Tenslotte beloofde de Procureur, mede naar aanleiding van mijn schrijven, om een 'kruistocht' (sic) te starten voor de aanleg van 'deftige' fietspaden (zie hoger), in samenwerking met de Gouverneur. Ik wees hem op het hiervoor vrijgemaakte doch amper gebruikte budget van de Vlaamse Overheid - blijkbaar terecht, want hij bleek er zich niet van bewust. Mede in naam van de vele andere sportieve fietsers en van wat zij mij in de tussentijd toefluisterden, heb ik hem tenslotte op het hart gedrukt: "ofwel geen fietspaden, ofwel 'deftige' fietspaden".
Ook dit is misschien weer een beetje 'kort door de bocht', en misschien niet helemaal wat de Fietsersbond voor ogen heeft, die naar mijn aanvoelen in de eerste plaats een lans wil breken voor het gebruik van de fiets als vervoermiddel. Het is echter zoals de voorzitter van de Leuvense afdeling van de Fietsersbond het in hoogsteigen persoon verwoordt:
"snelle fietsers (...) zijn eigenlijk de toetssteen voor een deugdelijk aangelegd fietspad".

Met genegen, sportieve groeten,

K.P.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}