opmerkingen? print deze pagina search
home
23.08.2009 » Trainen "op gevoel"

Beste Vrienden,

Vooraleer ik ? hopelijk in de loop der komende week ? nog een paar wetenschappelijke abstractjes op jullie loslaat, hier nog eerst een verstaanbaar stukje over het wel en wee aan het triatlonfront.

Welnu, we hebben de afgelopen weken niet stilgezeten ! De voorbije weken heb ik mijn kat gestuurd naar enkele wedstrijden (Kapelle Op den Bos, Eupen), maar ik heb van het weergaloze terrasjesweer geprofiteerd om mijn basis te leggen voor 2010 ! En wel in die mate dat de carrosserie al een paar (spreekwoordelijke) barstjes begint te vertonen en aangeeft dat de tijd voor een (uitgesproken) relatieve rustweek aangebroken is. Niet dat er ?ontzettend veel? getraind is, maar wel ?vrij veel? (en ?vrij hard?) gedurende 4 onafgebroken weken. Ik wist dat ik met vuur (lees: hamstrings) begon te spelen, maar ik denk dat het euvel zich snel zal herstellen. Wie de grenzen gaat opzoeken moet er ook tegenkunnen dat hij ze af en toe eens vindt, en ik ga dus ook niet de zielepoot uithangen. Eigen schuld dikke bult. Het pad van de middelmatigheid zegt me echter nog altijd weinig?

Ik heb nog altijd geen spijt van mijn beslissing om de wedstrijden even achterwege te laten. Toen ik één van de voorbije dagen televisiekijkend aan het stretchen was, had ik blijkbaar afgestemd op een interview met een Belgische ex-voetbal-international, waarvan ik de naam nog altijd niet ken, maar die mijn gevoel perfect verwoordde. ?Na mijn profcarrière?, zo vertelde hij, ?werd mij nog enkele keren gevraagd om benefietwedstrijden te spelen, maar dat sloeg telkens dik tegen. Ik weet hoe het moet aanvoelen van toen ik prof was en er naar behoren voor kon trainen, en tijdens die benefietwedstrijden, toen ik er niet meer voor trainde, trok het dan ook gevoelsmatig telkens op niks. Voetbal is voor mij dan ook een afgesloten hoofdstuk.?
Ik ga echter terug op zoek naar dat goede gevoel. Alles wijst erop dat ik dit jaar de prijs betaal van mijn sabbatjaar ? hoe weinig waarschijnlijk ik dat met mijn eigen uitgebreide trainingsachtergrond ook voor mogelijk had gehouden. De tijd die je ertussenuit geweest bent, moet je niet zelden maal 2 of zelfs 3 doen vooraleer terug ?op niveau? te komen. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de conditie na al die maanden nog steeds in stijgende lijn is. Het prachtige zomerweer dat ons dit jaar te beurt valt zit er waarschijnlijk ook wel voor iets tussen, maar het is een reden te meer om geen spijt te hebben van het tijdelijke competitie-oponthoud: als er al 2 maanden echt kan doorgetraind worden zonder de planning om de haverklap aan de weersomstandigheden te moeten aanpassen, dan zijn het wel de zomermaanden. Geen wedstrijden betekent dus ook dat je niet alleen niet naar het weer, maar ook niet naar de wedstrijden hoeft te kijken, en dus ook niet om de haverklap hoeft te taperen en onvoldoende kan trainen om trainingseffect uit te lokken.
Bij ?leven en welzijn? zoek ik echter nog aan de startlijn te staan van de eerste editie van de kwarttriatlon van Ieper (20 september). Een 5000 meter op de piste, ter vergelijking met die van juni, behoort ook nog tot de mogelijkheden (al is er nog maar 1 wedstrijd die daarvoor in aanmerking komt), en een halve marathon eveneens. Een marathon is dit jaar duidelijk niet aan de orde. Gevoelsmatig ? daar zijn we weer ? gaan met name de looptrainingen nog altijd niet zoals ik het zou willen.

Hoe hard ik me de voorbije weken ook al geamuseerd heb, ik zal enkele kalmere trainingsweken in het najaar zeker en vast ? in menig opzicht ? weten te appreciëren. Ik weet nu ook al dat ik in de winter vooral werk wil maken van m?n lopen, dat ik het in het voorjaar weer gestructureerd en gedisciplineerd aan boord wil leggen, om dan volgende zomer de pijlen vooral te richten op de langere afstanden. Het streefdoel is het conditionele niveau van 3 jaar geleden opnieuw te bereiken. Ik zie geen redenen om met minder tevreden te zijn. Méér daarentegen lijkt me ook niet realistisch ? ook al hoop ik op een ondertussen veel bredere basis(uithouding) die me op de langere afstanden van nut moet kunnen zijn.

nieuws img


Ondertussen heeft Wim de Doncker ook reeds in een prachtige analyse
aangetoond dat het niveau van de gemiddelde triatleet er fors op vooruitgaat.

Ondertussen zwijgt de politie in alle talen: ofwel is mijn zaak geseponeerd, ofwel is men aan de politierechtbank zwaar aan het broeden over eventuele zwakke plekken in de verdediging van de Rosse Raket.

Ondertussen blijft het ?uit de doppen kijken?. Het mooie weer heeft immers ook zo zijn nadelen. Iedereen komt buiten, ook (knappe?) grieten in hun Mercedes cabrio, waarvoor een handsfree gsm-carkit er weliswaar blijkbaar niet meer afkan, waardoor ze (echte?) atleten weliswaar bijna van hun sokken rijden. Je kan dan nog wel gebaren maken, en uiteindelijk blijken ze de boodschap nog wel te snappen? maar dat verhaal vertel ik jullie later nog wel eens !

Tot binnenkort !

Der Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}