opmerkingen? print deze pagina search
home
21.06.2009 » 6 goede redenen om terug te keren naar Stein

Beste Vrienden,

Na 2 jaar ben ik er eindelijk nog eens in geslaagd om een triatlon tot een (goed) einde te brengen. In Stein werd een 8ste plaats mijn deel. Vooraf zou ik hiervoor waarschijnlijk getekend hebben. Dit neemt niet weg dat ik 6 goede redenen heb om in 2010 hier terug aan de start te verschijnen:

nieuws img

Ne grote meneer: Gerrit Schellens


1) De schilderachtige streek rondom Stein, een grensgemeente vlakbij Maastricht, heeft mij steeds gecharmeerd, net zoals de tot in de puntjes verzorgde organisatie, de sfeervolle orkestjes langs het gevarieerde loopparcours, en de heuvelachtige fietsomloop waarop ik in ?normale? weersomstandigheden toch iets beter meekan dan op een plat kanaalpad?

2) ?alleen: vandaag kwam de regen met bakken uit de lucht tijdens de 2de en 3de (van 4) fietsrondes. Vorige week hadden de mietjes van deze wereld thuis nog aangekondigd dat ze niet zouden starten als er rotweer voorspeld zou worden. Akkoord, nat en (dus meestal ook koud) weer is voor niemand leuk en het maakt het voor iedereen gevaarlijk. Nu weet iedereen echter al wat voor een ijsbeer ik ben. Desalniettemin heb ik kunnen voorkomen dat ik vandaag niet diende afgevoerd te worden voor onderkoelingsverschijnselen, want zo waren er heus wel, en het aantal dat het op een gegeven moment ? waarschijnlijk ook letterlijk ? niet meer zag zitten, was zeker en vast nog veel talrijker. Ik verlies echter niet alleen van mijn kracht (die op zich ook al niet om over naar huis te schrijven is) in de koude, mijn stuurvaardigheid in de op zich reeds gevaarlijke (wegens steil, bochtig en dus onoverzichtelijke) afdalingen wordt al helemaal rampzalig. Iedereen die ooit al achter mij een col naar beneden gereden heeft weet wat ik bedoel. Ik ben tenminste wel nergens uit de bocht gegaan (zelfs niet spreekwoordelijk), want zo heb ik er ook méér dan één zien sneuvelen.

nieuws img

Nog ne grote meneer: Koen Hoeyberghs


3) De afstanden van een 3/4 triatlon zijn geschoeid op de leest van de betere lopers, waaronder ik mezelf nog steeds reken. In Stein dienden we 3 km te zwemmen, 109 km te fietsen, 30 km te lopen: vergelijk dat eens met de typische midden- (2.5 ? 80 ? 20 km) of volledige afstand (3.8 ? 180 ? 42 km), en u - die gegarandeerd beter kan rekenen dan ikzelf - ziet dat er in proportie redelijk veel mag gelopen worden in een 3/4 triatlon.

4) In het eigenlijke zwemmen (met de wetsuit, niet op de fiets) heb ik geen potten gebroken. Niet dat ik dat had verwacht: zeggen dat ik geen ochtendmens ben is een eufemisme. Om 8u30 werden we al te water gelaten: ik kan u zeggen dat ik 9 keren van de 10 dan nog niet uit mijn bed ben. Een voordeel aan het leven van een (single) kleine zelfstandige is dat hij pas om 1 uur in zijn bed kan kruipen en nog uitslapen ook. Eén van de nadelen is dat matinaal zwemmen een opgave is. Volgend jaar moet ik er toch aan denken om tenminste mijn armen effe los te zwaaien alvorens het water in te duiken. Een diesel wordt overigens alleen maar méér diesel met de jaren. Mijn schouders kwamen pas een beetje los na halverwege; al stond ik ervan versteld dat dit nog volstond om op de hielen van titelverdediger Pieter Hélin (vandaag voor de tweede keer tweede) in de eerste wisselzone binnen te lopen.

nieuws img

En ne hele grote meneer, maar meestal liever niet op de foto: uiterst rechts


5) Het hoeft geen betoog meer hoe content ik vandaag was om van die vuile velo te stappen en de loopsloefen te mogen aantrekken. Ik denk dan ook dat het uit contentement was dat ik eens te meer mijn beste tempogevoel geëtaleerd heb. Ik begon aan mijn eerste (van 4) looprondje op het ogenblik dat de eerste (een Brit, weliswaar ?hors catégorie?) het zijne er reeds had opzitten, maar dat rondje liep ik volgens de chronometrage van mijn vader ongeveer even snel. Halfweg de 2de (!) ronde reeds voelde de Raket echter al dat de spieren minder goed reageerden op de impact van de schokken. Een versnelling terugschakelen was de boodschap, tenminste voor vandaag. Als ik in Stein ooit eens aanspraak wil maken op een podiumplaats, dan kan ik maar beter af en toe eens een loopweekje van 90 à 100 km in de trainingsplanning opnemen, met af en toe al eens een écht lange duurloop (+ 2 uur), zo mogelijk zelfs op harde ondergrond (eerder dan in het zachte Heverleebos). Positief is wel dat er vandaag geen sanitaire stops tussen de varens aan te pas hoefden te komen: het is méér dan eens anders geweest. Plassen kan je, althans op de fiets, ook tijdens inspanning? - een inspanningsfysioloog moet toch àlles eens geprobeerd hebben?

6) Deze 8ste plaats doet goed aan mijn zelfvertrouwen. Ik hoop dat dit het begin is van een nieuw begin, dat weliswaar niet opnieuw 10 jaar zal duren ? daar ben ik zo goed als zeker van. Want hoewel dit hoopgevende resultaat me zeker en vast wel weer een beetje motiveert voor de trainingen: de intrinsieke motivatie (?knikkeren om te knikkeren?) voor met name de fietstrainingen is toch wel wat aan het temperen. Deze prestatie was ook net niet goed genoeg om in de geldprijzen te vallen: dit was slechts gereserveerd voor de eerste 7 van het totaalklassement. Ook al mag (alleen) dit soort van extrinsieke motivatie (?knikkeren voor de knikkers?) nooit je drijfveer zijn, en is ze dat in mijn geval ook niet geweest: het is natuurlijk meegenomen, met al die politieboetes van tegenwoordig. Een reden te meer om het er volgend jaar nog eens op te wagen IN THE DUTCH MOUNTAINS.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}