opmerkingen? print deze pagina search
home
03.05.2009 » Eten, slapen, werken en trainen.

Mannen (en vrouwen),

We gaan er deze keer niet teveel woorden aan vuil maken. De voorbereiding is goed geweest. Ja, ik spreek in de verleden tijd. De zwaarste trainingen zitten erop, de tijd voor tapering-off is aangebroken. Het is aftellen naar de Grote Thuismatch op 17 mei. De halve triatlon van Leuven is op zijn zachtst gezegd ?zwaar bezet? te noemen. Om niet van het kastje naar de muur gezwommen, gefietst en gelopen te worden zal ik mijn tenen mogen uitkuisen; maar daar heb ik de voorbije 4 maanden al werk van gemaakt. Als ik er zo op terugkijk, dan was het eigenlijk een perfecte voorbereiding, en dat heb ik nog niet vaak kunnen zeggen. Het was ook één van de eerste keren dat ik een (weloverwogen en realistische) trainingsplanning had opgesteld, én dat ik me daaraan ook gehouden heb. Ik had een schema en ik zit nog altijd op (de geest van het) schema:

Jaarplan Karel Pardaens 2009

Sommigen moeten 37 jaar worden en hebben 5 stressfracturen nodig om erachter te komen wanneer voor hen de balans inspanning/herstel in evenwicht is, maar sommigen komen er misschien nooit achter; velen komen er misschien nog niet eens ooit achter dat er zoiets bestaat als een evenwicht tussen inspanning en rust.
Het heeft met name in den beginne, enkele maanden geleden, moeite gekost om de relatieve rustweken te respecteren, maar het was een proces dat zichzelf versterkte. Het heeft ook niet een klein beetje discipline gevergd om de planning aan te houden. Deftige fietstrainingen van 4 à 5 uur doe je nu éénmaal niet tussen de soep en de patatten; het vergt alleen al planning om een beetje rekening te houden met het weer, en om ervoor te zorgen dat je materiaal op de juiste momenten steeds weer in orde staat om aan zo?n fietstochtjes te beginnen; zware (zwem-, fiets- of loop-)trainingen liggen meerdere dagen op voorhand vast om ervoor te zorgen dat je voldoende uitgerust eraan kan beginnen: anders is het gegarandeerd tijdverlies geweest. En tijd hebben we dus niet teveel. Met name de laatste anderhalve maand ? de 7 dagen in Zuid-Frankrijk niet te na genomen ? is er werkelijk van niets anders dan van werken, trainen, slapen en eten in huis kunnen komen* (de ?W? van weekends is overigens al sinds meer dan 2 jaar uit mijn woordenboek geschrapt, maar daarover hoor je me ook niet klagen; dat is veeleer een keuze geweest). Om een 20-tal uur te trainen en om ervoor te zorgen dat de beoogde trainingskwaliteit tot uiting zou kunnen komen, waren de meeste dagen bijna van uur tot uur gepland, de slaap incluis. Het was een voortdurende oefening in prioriteiten stellen en grenzen trekken. Het is niet altijd vanzelf gegaan, maar het geeft een fenomenale boost als je aan den lijve kan ondervinden: ?destiny is not a matter of chance, it?s a matter of choice? !
Ik heb me meermaals afgevraagd waar ik de wilskracht en de goesting vandaan heb gehaald. Het sabbatjaar (anno 2008) en de vakantie in december (jongstleden) hebben me ongetwijfeld deugd gedaan en energie gegeven, maar vermoedelijk ook de inzichten die ik de voorbije jaren via eigen sportbeoefening en de contacten in onze praktijk heb opgedaan. En hoe cru of masochistisch het ook mag klinken: ik denk nog altijd dat ne keer flink op uw bakkes gaan dikwijls nog het beste is wat u kan overkomen.

Het heeft allemaal echter geloond. Ik zeg niet dat de vorm super is, maar ik ben er zeker van dat ze goed is. Ik had er een half jaar geleden alleen al voor getekend om de spierkrampen een beetje onder controle te krijgen; het gevoel je lichaam in de hand te hebben is onbetaalbaar, en daar ben ik ? mede dankzij de ingeplande rust ? in geslaagd. Dat alleen al is een overwinning op zich. Ik ben een fiere burger.

Over 14 dagen wil ik dat vieren. Ik wil mij amuseren in de halve triatlon van Leuven, en ik ga mij het plezier niet laten bederven door kleppers à la Rutger Beke, Frederik Van Lierde, Frederik Devreese, Thierry Verbinnen, Pieter Hélin, Michael Dewilde, Joury Gokel, Koen Hoeyberghs, Nick Baelus, Benoit Myaux, Wim Van De Wielle en nog een trits andere lefgozers die veel betere papieren op de halve afstand kunnen voorleggen én mij misschien op evenveel minuten zullen zwemmen en fietsen. Ik wil eens weten waar ik sta, en of de grenzen die ik op training heb kunnen verleggen zich ook naar wedstrijdprestaties zullen vertalen. Mijn queeste naar de eerste geslaagde halve triatlon is nog altijd niet voltooid.

Wat er mij nog rest in de laatste rechte lijn is slechts de finishing touch: nog een paar trainingsprikkeltjes om de conditie te stabiliseren. Er kan nog altijd iets mislopen, maar ik geloof er niet in. Op een gegeven moment vallen de puzzelstukjes in elkaar, dáárin moeten we geloven. Het universum zit vernuftig in elkaar, dáárin moeten we vertrouwen. Het universum streeft naar harmonie, naar evenwicht ? tussen inspanning en herstel, tussen geven en nemen, tussen denken en doen, tussen egoïsme en altruïsme, tussen dag en nacht, tussen winter en zomer, tussen magere en vette jaren, tussen ups and downs, tussen alle wederzijds afhankelijke tegenpolen. Het leven is simpel. De sportwetten zijn natuurwetten. We moeten er alleen naar willen luisteren om het beste in onszelf naar boven te halen. We gaan het meestal veel te ver en veel te duur zoeken.


Hij die er niet veel woorden aan vuil ging maken groet u, en excuseert zich nog voor de finale filosofische en eventueel moeilijk verteerbare overwegingen.


*mensen die eens willen stofzuigen, de ramen kuisen of de strijk doen mogen zich steeds melden; kandidaturen met actiefoto en handgeschreven CV kunnen opgestuurd worden via ikwilkarelhelpen@hotmail.com

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}