opmerkingen? print deze pagina search
home
12.10.2008 » Hawaii 2008: de epiloog

Beste Vrienden,

België barst en onze banken buigen, maar wij zijn trotse Leuvenaars. Ik heb mezelf erop betrapt al een hele dag met een stille smile rond te lopen. Onze clubgenoten Rutger Beke en Thierry Verbinnen hebben er rechtstreeks en onrechtstreeks voor gezorgd dat we een fantastische nacht beleefd hebben. Hun deelname aan de 30ste editie van de Iron Man in Hawaii, het officieuze maar eigenlijke wereldkampioenschap, was de aanleiding voor een memorabele avond in de Rodins op de Oude Markt. Rutger en Thierry hebben allebei de kers op onze taart gezet door ronduit prachtig te presteren in het land van de wuivende palmbomen.

Thierry zal op zijn eigen blog ongetwijfeld terugblikken op zijn uitstap naar The Big Island, maar objectief gezien kunnen we er niet omheen dat hij een fantastische prestatie heeft neergezet. Niet alleen is hij erin geslaagd om in zijn eerste deelname aan de Ford Iron Man World Triathlon Championships ruimschoots (en in een prachtige tijd) binnen de top-100 van de wereld te finishen (83ste in 9u24?05?). Deze prestatie in één van de ruigste edities van de afgelopen jaren krijgt alleen maar meer glans als we weten dat het überhaupt zelfs de allereerste keer was dat hij aan de start stond van een volledige triatlon (hij heeft zich immers ? eerder uitzonderlijk ? gekwalificeerd via een halve triatlon), en als we weten welke hindernissen hij daar in zijn triatloncarrière al heeft voor willen nemen. Ik denk met name aan alle blessures die tevergeefs getracht hebben om hem het leven zuur te maken, en waarvoor hij ? ten gevolge van een heelkundige ingreep ? 4 jaar geleden zelfs Kerstmis in de rolstoel heeft mogen vieren. Twee jaar geleden heeft het geen haar gescheeld of hij had de handdoek geworpen, maar hij symboliseert: ?zij die slagen in het leven zijn zij die doorgaan op het punt waar anderen afhaken?. Thierry, ik weet dat je meeleest, en ik zou zeggen: van harte een DIKKE proficiat.

nieuws img


Rutger is wegens zijn hogere prestatieniveau zo mogelijk de exponent van wat we ? of althans ikzelf ? onder een ?winnaar? verstaan en waarom we af en toe al eens mogen opkijken naar topatleten. We hoeven hier niet meer te vertellen wat hij 4 jaar geleden ? en nog altijd een beetje ? doormaakt(e), maar wel dat het maar het topje van de ijsberg was en dat hij daarbovenop net dezelfde en even grote miserie als alle andere toppers heeft gekend, die weliswaar veel minder uitvoerig door de pers wordt uitgesmeerd. Gisteren veroverde hij voor de vijfde maal een top-5 plaats op de jaarlijkse enige echte titanenstrijd van de meest atletische sport ter wereld. Ik weet niet hoeveel er zijn die dat kunnen zeggen, maar ik weet stellig dat het er niet veel zullen zijn. Gisteren heeft Rutger bewezen dat hij een wereldkampioen in doorzettingsvermogen is, dat ?Zich Laten Kisten? niet in zijn woordenboek staat, dat ?quitters never win and winners never quit?. Rutger, YOU INSPIRE - en hopelijk niet alleen de mensen met reeds een grote dosis vastberadenheid, maar ook zij die het misschien het meeste nodig hebben: de ?losers? die met een winnaarsmentaliteit ook voor de ganse maatschappij een zege(n) zouden betekenen.

Gisteren was een mooie dag voor de Leuvenaars. Gisteren was het geluk aan de zijde van onze gouwgenoten en niet aan die van vele andere grote winnaars uit ons kleine landje. Toch hebben zij reeds bewezen ? ze zouden anders nooit zo ver geraakt zijn ? dat zij het evenzeer in zich hebben om terug te vechten, en dat we zelfs de sluitende garantie hebben dàt ze dat ook zullen doen.
Iedereen die het spel met de volle overgave speelt verliest af en toe een veldslag, maar wint de oorlog. Ook dat is een garantie.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}