opmerkingen? print deze pagina search
home
15.08.2003 » Mijn besproete huid duur verkocht in Izegem

Geachte Fans,

Net als alle andere kuddebeesten trok ook ik vanochtend met mijn gevolg richting kust... om in het Westvlaamse Izegem halt te houden voor de jaarlijkse kwarttriatlon.
Ik ben teruggekeerd als een tevreden atleet: ik heb mijn huid duur kunnen verkopen. In de loopfinale heb ik uiteindelijk slechts de duimen moeten leggen voor ??n man. Frederik Van Lierde, ??n van de 2 triatleten in de Belgische pre-selectie voor de OS 2004, won met 45? voorsprong. Het was me weliswaar een genoegen om hem aan de speaker in de aankomstzone te horen vertellen ?dat er gefietst was om de sterke lopers, met name Karel Pardaens, op voldoende afstand te houden?. Frederik klom inderdaad anderhalve minuut sneller uit het kanaal dan ik ? nota bene samen met enkele clubmakkers (die hun benen zeker en vast niet stilgehouden zullen hebben voor hun kopman...). Het kloofje met een 2de groepje, waarin ik me bevond, werd uitgediept tot 2?15? tijdens het fietsen. De vrij krachtige wind maakte er toch wel een harde koers van, maar ik kon jammer genoeg niet vaak de kop overnemen in ons pelotonnetje. Ik miste wat kracht en beschikte zeker niet over de superbenen van Lommel, waar ik zeker en vast wel mijn aandeel had in de achtervolging. De tropentoestanden van vorige week hadden ondertussen immers ook plaats geruimd voor een voor iedereen aangenaam zonnig weertje, en in het verleden is de hitte toch al wel vaker mijn bondgenoot gebleken tijdens wedstrijden: beschik ik over een goede thermoregulatie? Achteraf kijk ik dan eigenlijk ook zelf nog met verwondering terug op mijn loopprestatie van vandaag, al heb ik zeker wel een hoog percentage van mijn VO2max mogen aanboren (?diep in de kas gaan?, in de volksmond) om de naar verluidt 10.8 km in 33?40? te overbuggen (3?07?/km voor de specialisten). De hoogblonde turbo sloeg dus toch nog tijdig aan om in extremis ook Bert Jammaer in de laatste kilometer te passeren en te doen grommelen...


De weg naar het podium verliep nochtans niet van een leien dakje. Waar het leed van een atleet zoal uit bestaat.

Om te beginnen lag de voorbije dagen mijn spijsvertering dermate overhoop (teveel Epo-Brouwsel gedronken?) dat de nachtrust niet bracht wat ik ervan verwachtte. Wanneer we vanochtend dan keurig op tijd Marktrockend Leuven verlieten voor de verre Vandemoortele-city, verzeilden we in stapvoets verkeer, zodat ik mijn verkenningsronde in rook zag opgaan. Toen we tijdens de wedstrijd van het kanaal naar de wisselzone moesten lopen, deed Pardaens zijn naam ook nog maar eens alle eer aan... Jawel, voor ??n keer letterlijk op zijn bek... Gevolg: ik ben al exact 10 zomers geleden afgestudeerd als licentiaat kin?, maar herinnerde me ?van slag op stoot? mijn cursus anatomie van A tot Z. Ik zit hier achter mijn computer met: een schaafwonde aan de rechterelleboog en linkerknie, een rechterquadriceps die toch wat anders dan anders aanvoelt, en mijn linker kleine teen (waar, zoals je weet, al mijn verstand in zit) is toch ook duidelijk niet wat hij geweest is. En dan spreken we nog niet van wat er na het lopen nog overbleef van mijn hiel, die sinds vorige week reeds gehavend door het leven ging. Om reclame te maken voor mijn kin?-praktijk: ik was nog niet in het kanaal gedoken of ik zag het erg professioneel ogende verband dat ik vooraf rond mijn hieltje had gedraaid, reeds lossen...
Nu ja, eind goed, al goed. Voor een tweede plaats had ik vooraf getekend.

?t Kan slechter!

Vorige week eerste in Lommel, vandaag tweede, en volgende week in het Luxemburgse Weiswampach...? Als we de wetten van de logica respecteren schud ik in de internationale kwarttriatlon dus een derde plaats uit mijn sloffen. Mooi. Maar als ik aan de leiding loop, dan zal ik toch niet op de derde wachten... Kadokes uitdelen, dat is voor met Kerstmis!

Hij die nog nageniet terwijl hij zijn wonden likt, groet u,

Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}