opmerkingen? print deze pagina search
home
21.06.2008 » Het zwarte gat (of hoe het te vermijden)

Beste vrienden,

Een mens is niet gemaakt om bij de pakken te gaan zitten, nog minder om gewoon te zitten, en deze mens al helemaal niet. Dus ontvouwen we onze B-plannen.

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en ditmaal zal de weg mij alvast (nogmaals) voeren naar enkele ?openwaterwedstrijden?. Een tiental jaar geleden, ten tijde van één van mijn eerste stressfracturen, hebben ze mij al wel ?s zien verschijnen op die ?doortochten?. Recenter ben ik er echter achtergekomen dat er niet alleen 1000-, 1500- en 5000-meterwedstrijden georganiseerd worden, maar dat er ook elk jaar een 10.000m plaatsvindt. Altijd al gepassioneerd geweest door de Kanaalzwemmers, steekt dat reeds enkele jaren mijn ogen uit. Dus heb ik alvast mijn zwemlicentie aangevraagd, want die ?doortochten? zijn officiële wedstrijden, ook gebonden dus aan regels, zoals dat er niet met een wetsuit mag gezwommen worden. Gezien mijn veeleer bescheiden speklaag wordt de koude dus een al minstens zo grote uitdaging om de meet van de 10.000 te halen als de afstand op zich. We gaan er echter voor, en ik sta er niet alleen voor. In Leuven bevindt zich immers een gans groepje ?zot-zijn-doet-niet-zeer-kameraden?, aangevoerd door de niet onverdienstelijke jonge triatlete Frone Wouters, die vorig jaar al Belgisch Kampioen op de 10.000m werd in 2u21? (ja, ze kan zwemmen). Frone wordt bovendien gecoacht door de toegewijde Kris Vinken, die op zijn beurt ene Stefan Vanaudenhove klaarstoomt voor... de overtocht van het Kanaal in september... Er wachten mijn schoudertjes dus nog enkele memorabele groepstrainingen in open water... en als ze het trainingsvolume van de komende maanden overleven ? enige ambitie is ons nooit vreemd geweest ? dan zullen we alvast aan de startlijn liggen van de 10 km van Hazewinkel.

nieuws img


Tegen die tijd, meerbepaald 31 augustus, zal ik vermoedelijk mijn eerste looppassen weer mogen zetten. Enige reconditionering in acht genomen is het Belgische triatlonseizoen 2008 er dan in elk geval aan voor de moeite. Ik zeg wel: het Belgische seizoen, want aan de andere kant van de wereld begint ?het seizoen? pas in onze winter... en dus zou het wel eens goed kunnen dat de weg mij nog naar Iron Man West-Australië voert (Busselton, 07-12-2008), om er dan misschien ineens mijn eerste verre en lange reis in 37 jaar van te maken. Voor deze kleine sportieve zelfstandige is het dan immers toch komkommertijd, en Kerstmis bij 35°C en een blauwe hemel: het is (eindelijk) eens iets anders. De kerstkalkoen op haar Belgisch bedje witloof zal mij voor één keer wel kunnen missen.

nieuws img


?B(ig)-plans? dus, ik zit hier niet te kniezen. Na de tegenvallende resultaten van vorig jaar overwoog ik al eens een triatlonsabbatjaar, ik krijg nu misschien wel wat ik eens nodig had. Voor de enkele individuele sponsors die zich dan toch nog geëngageerd hadden voor dit jaar blijf ik het evenwel bijzonder gênant vinden, maar het is nu éénmaal zo. Paula Radcliffe zit, zo blijkt ondertussen, net als ik, met een stressfractuur van de femur, uitgerekend ook aan haar linkerzijde: het overkomt dus duidelijk de besten. Misschien is het wel omdat ze de besten zijn? Krakende wagens rijden in elk geval lang, of beter gezegd: hard; de volkswijsheid wordt eens te meer kracht bijgezet.

nieuws img


We weten dus nog waarvan te dromen, er zijn uitdagingen genoeg, overigens niet alleen op sportief vlak. Zonder sport zegt het mij echter allemaal niet veel, maar sport zonder specifieke objectieven vind ik ook maar niks. Tot mijn eigen grote verbazing moet ik trouwens vaststellen dat ik sinds de triatlon van Leuven, ca. 3 weken geleden, nog maar enkele keren gefietst heb. Ik ben het ? vergeef me de uitdrukking ? blijkbaar effe kotsbeu. Het is me nooit eerder overkomen, maar als ik weet dat ik binnen een paar maanden mijn ?goesting? terug zal kunnen gebruiken, als ik ook merk dat het mijn bovenbeen geen deugd doet: een mens moest zot zijn om er tegen in te gaan, toch? Een mens kan veranderen. Ofwel betekent dit het einde van de Zotte Raket, ofwel moet het beste nu nog komen. Misschien staan de sponsors binnen een paar jaar nog wel in de wachtrij. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, ik ben benieuwd.
God schrijft recht met kromme lijnen; ik blijf schrijven van links naar rechts, op deze website.

Tot later,
De bezige bij.

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}