opmerkingen? print deze pagina search
home
17.02.2008 » De voortgang der trainingen

Beste Vrienden,

Zoals de meesten onder jullie al wel na 36 jaar weten, is de hoogblonde Leuvenaar een man van zijn woord. Aangezien de meesten na al die tijd blijkbaar ook nog steeds niet gerust zijn in wat diezelfde man in zijn schild zou kunnen voeren, kan er misschien toch even uit de schaduw getreden worden.

nieuws img


Door te stellen dat het leven rustig verderkabbelt in het kamp van Pardaens, doe ik de waarheid misschien een beetje geweld aan. Edoch, op een incidentje met een fietspad en een middelvinger na, zijn er niet veel bijzonderheden te weerhouden. Sinds de jaarwende ben ik er al in geslaagd om wekelijks een lange fietstraining van 4 à 5 uur in te lassen, in de hoop hiermee mij te oefenen in mijn confrontaties met ?de man met de hamer?. Het zit me dwars dat ik na een 10-tal probeersels in de afgelopen 9 jaar er nog niet in geslaagd ben om een halve triatlon tot een vergelijkbaar succesvol einde te brengen als heelwat kwarttriatlons. Als ik achteromkijk moet ik echter ook vaststellen dat de passie voor de fiets, en met name de lange duurtrainingen, waarin ik me al wel eens vaker hypoglycemisch voelde worden, in voldoende regelmaat ontbraken. Ik ben er zeker van dat ik in het gezelschap van een Bart Roovers en een Jonathan Léger mij verder kan bekwamen in sterretjes kijken.

Ook sinds 1 januari bind ik 2-3 maal per week de loopsloefen weer aan. Verder dan 30 km per week ben ik evenwel nog niet gekomen. Het lijkt onwaarschijnlijk hoe trainbaar een lichaam is en hoeveel het ook kan vergeten op een kleine 2 maanden, maar na het oponthoud van november en december lijken de loopspiertjes nog steeds niet terug gewend aan de impact van de schokken: na een gezondheidswandeling van een uur is alles stijf wat het niet hoort te zijn.

Zwemmen gaat ons nog steeds even goed af. In het zwembad is het tenminste steeds mooi weer ! Ik kan me evenwel niet van de indruk ontdoen dat de recuperatie ? met momenten? ? niet meer is wat ze geweest is. Na een weekje van 20km zwemmen, een taakje waarvoor ik enkele jaren geleden mijn hand nog bijlange na niet moest omdraaien, voelen mijn armen in de tegenwoordige tijd gewoonweg moe. Ik weiger echter te geloven dat het mijn 36 jaren zijn die beginnen wegen, en dat het veeleer de toegenomen hersenactiviteit is die met het fysieke herstel interfereert. Ik word hierin gesterkt door het verschil dat ik observeer in vakantie- en minder drukke periodes. Maar wat de reden van verminderde recuperatie ook mag zijn: ik begin hoe langer hoe meer te geloven dat (ook) ik meer zou kunnen bereiken door enkele trainingen minder. Misschien valt mijn euro ?nu pas?, hij valt dan toch. Beter laat dan nooit. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid. Een goede diagnose is de helft van de genezing.

nieuws img


Ondertussen spijt het me voor de concurrentie dat zij nog even in het duister zal moeten tasten, want de Rosse Raket heeft de wedstrijdkalender nog niet eens een blik gegund. Ik blijf bij mijn goed voornemen dat ik dit jaar de kat uit de boom kijk en dus ook ? in het beste geval ? op het laatste moment in mijn kaarten zal laten kijken. Hoe hard ik ook kickte op bikkelharde wedstrijden, door het behoorlijk hard kolkende bergriviertje waarin ik me vrijwillig om professionele redenen heb begeven, kan ik even alle bijkomende stressoren als kiespijn missen wil er van sportief presteren nog iets in huis komen.

De concurrentie evenals de spionkop kan evenwel op beide oren slapen: ik zal er alles aan doen om zoveel mogelijk meubelen te redden. Ik zal mijn dorst niet langer laven met AA-Drink, maar er zullen wel enkele andere sponsors annex believers mijn shirt sieren. Alleen al vanuit dat standpunt ben ik het moreel verplicht om daar iets tegenover te plaatsen.

We houden de spanning erin, en we zetten door.
Stay tuned, stay healthy & fit !

Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}