opmerkingen? print deze pagina search
home
27.07.2003 » Lance wint, Karel (nog) niet: 80ste in Antoing

Geachte Fans,



Er staat geen typfout in de titel.
Het was dan wel weer een sterk bezette wedstrijd, het was vandaag nog altijd geen WK, daar in Antoing, een dorpje vlakbij Doornik: gewoon een ?ordinaire? superprestige kwarttriatlon.
Toch was slechts een 80ste plaats mijn deel. Ik was dan ook de enige deelnemer die een pentatlon moest afleggen: zwemmen ? fietsen ? band plakken ? verderfietsen ? lopen.

Jammer van die mechanische pech,
want ik was nochtans met steile ambities naar de Franse grens afgezakt.
Het loopgedeelte is in Antoing immers traditioneel een beetje langer (11 i.p.v. 10km), en aangezien ik het van mijn lopen moet hebben, en het vaak op seconden aankomt (cfr. vorige week), was ik wel van plan om vandaag mijn beste papieren te tonen. Ik had Popov-armen en Armstrong-benen besteld, en getekend voor een nek-aan-nek loopduel met Rutger Beke. Maar het zal voor een andere keer zijn, hoop ik.

Het ?noodlot? sloeg toe na 5km fietsen, toen ik ineens in de ?pudding? begon te rijden: mijn (achter)band die dus aan het leeglopen was. Toevallig had ik mijn reservebandjes nog bij. Normaalgezien sleur ik al dat ?overtollige gewicht? niet mee op een kwarttriatlon: band plat betekent immers eigenlijk wedstrijd voorbij. Met een herstelling gaat veel te veel tijd verloren om nog een rol van betekenis te spelen. Ik stond daar echter op het verste gedeelte van de omloop, midden tussen de korenvelden, en heb er maar meteen van geprofiteerd dat ik mijn reservemateriaal bijhad: ik moest hoedanook terug aan de aankomst geraken. Toen ik na een tiental minuten bandje-vervangen de bezemwagen nog niet had zien passeren, heb ik maar besloten om de ?wedstrijd? verder af te maken. Anders had ik het ?s avonds toch niet kunnen laten om nog een toertje te gaan lopen. Pardaens moet nu ??nmaal zijn kilomertjes hebben op een dag...

Na die bandbreuk was de veer wel helemaal gebroken: de motivatie meteen verdwenen in het niets. Elke trap die ik tegen de felle wind nog diende te geven, kostte me veel moeite. Zonder hard aandringen heb ik de kilometertjes nog uitgefietst. Ook de laatste 11 loopkilometers heb ik nog slechts als tempotraining opgevat, maar dat was misschien ook niet de juiste instelling... Na aankomst liet ik me vertellen dat er een extra geldprijs voorzien was voor de snelste looptijd. Voor die ene keer... Dat hadden ze me wel eerder mogen zeggen!

Mijn zwemmen was weliswaar ook niet denderend vandaag. Of misschien juister: enkele mannen die vaak in mijn geburen zwemmen, zwommen vandaag w?l denderend, waardoor ik relatief ?slecht? uit het water kwam. Het laat weliswaar een beetje een wrang gevoel achter. Het toont ten dele ook aan dat mijn ?nieuwe? zwemtechniek toch nog niet volledig geconsolideerd is: soms zwem ik ?super?, dan weer ?val ik door de mand?. Ik had het er vorige week nog over met Koen Hoeyberghs: voor de ietofwat mindere vissen, zoals hij en ik, is dat zwemmen toch steeds een beetje een loterij; de ene keer zwem je een minuutje trager, en dan weer een minuutje sneller... Alleen: op ons niveau maken die seconden vaak het verschil tussen een strijd voor het podium en balen in de achterhoede...

Momenteel, bij dit schrijven, heb ik er in elk geval ook een beetje een gelaten gevoel bij: ik heb het gevoel dat ik het gehad heb voor deze zomer. Ik weet waar ik sta met mijn zwemmen, mijn fietsen en mijn lopen; 2003 heeft mij alvast een goed beeld gegeven van waar mijn mankementen liggen. Hopelijk zorgen die inzichten en ervaringen ervoor dat mijn geleidelijke progressie zich op alle vlakken nog verder kan doorzetten naar de toekomst toe. We denken op de langere termijn (China 2008: dat is nog 5 jaar, h?!).

De eerstvolgende dagen ga ik het in elk geval wat minder nauw nemen met de trainingen. Zoals elk jaar naar het einde van het seizoen toe (jaja, zo lang duurt het al niet meer!), heb ik er ook nu weer mentaal nood aan om het planmatige, gestructureerde trainen een beetje overboord te gooien. Wat niet wil zeggen dat ik niet meer zal gaan trainen, integendeel: ik kan geen dag zonder. We zien wel waar dat nog op uitdraait bij de resterende veldslagen... Want, is voor mijn part de strijd dus gestreden, het Belgische seizoen is nog niet voorbij. In afwachting dat er de eerstkomende dagen nog een meer gedetailleerd kalendertje op Pardaens.be verschijnt (beter laat dan nooit, nietwaar?), kan ik je alvast vertellen de eerstvolgende ?places 2 be? voor Pardaens de volgende zijn:

  • 10 augustus: recreatlon in Lommel
  • 15 augustus: SP-points race in Izegem
  • 24 augustus: laatste SP-1/4 triatlon in Weiswampach (Luxemburg)


En nu je toch de agenda bovengehaald hebt: je mag ineens ook noteren dat ik woensdag e.k. (30 juli) ook de laatste nog ontbrekende rubriek op mijn site lanceer. M??r ga ik nog niet verklappen. Ik zou zeggen: kom een kijkje nemen! Je zal er in geen enkel opzicht dommer van worden...

Tot later!
Blijven trainen (als een beest), blijven surfen (naar Pardaens.be), en blijven lachen (ook met jezelf)!

Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}