opmerkingen? print deze pagina search
home
21.07.2003 » Nationale Feestdag: de eer hoog gehouden

Geachte Fans,

Ik besef dat jullie veeleer ge?nteresseerd zijn in de escapades van Pardaens dan in het succes van Pardaens.be, maar mijn geweten verplicht mij, mede namens mijn webmaster Manu Drieghe, jullie toch eerst even te bedanken voor de appreciatie aan ons adres (URL). Sinds de lancering van de website in de afgelopen week, mochten we al heelwat lovende reacties ontvangen. Dat doet een atleet deugd, en het heeft me zeker en vast ook wel moed gegeven voor de wedstrijd van vandaag. Ik vraag me immers nog elke dag af of ik me niet beter met iets lucratiever dan triatlon zou inlaten, maar zulke mooie ervaringen als met de website ? die toch ten dele het resultaat zijn van enkele jaren ?passie voor de sport? ? zijn onbetaalbaar en voor eeuwig! Kortom, de belangstelling heeft mijn nek weer wat in de breedte doen groeien (zie foto?s). Ik bedoel: we gaan vooral niet op onze lauweren rusten. Mijn bovenkamer staat al een hele week in overdrive, en ik beloof dat je het beste nog niet gezien hebt: hou mijn electronisch alter-ego (ook) maar in de gaten!


Dit gezegd zijnde, kunnen we het misschien even hebben over de wapenfeiten van de dag. De triatleten hadden afgesproken Vilvoorde vanaf 18u00 onveilig te maken voor wat alweer 6 weken geleden was: een triatlon over de kwart-afstand in het kader van de Superprestige. De Nationale Feestdag bracht voldoende kleppers op de been om er ineens ook een officieus Nationaal Kampioenschap van te maken... Rob Barel en een trits andere Nederlandse klasbakken waren trouwens ook weer op post.


De subtropische temperaturen van de afgelopen dagen beslisten erover dat we niet met een wetsuit mochten zwemmen. In de regel is dat in het voordeel van technisch betere zwemmers, en dat was vandaag niet anders. Na alweer een typisch Belgische triatlonstart (?wachten? achter een een ?startlijn? (wat is dat?) die steeds maar verder opschuift naar voren, om dan uiteindelijk maar als een bende bronstige konijnen weg te schieten (iemand het startschot van burgervader Jean-Luc gehoord?)), verzeilde ik in een derde groepje, dat uiteindelijk een kleine 2 minuten moest prijsgeven op de allereerste waterkuikens. Ik had op geen enkel moment een soepel gevoel in mijn schouders, maar kom, ik verkeerde toch nog in het gezelschap van verschillende favorieten (Koen Hoeyberghs, Tim Bentley, Chris Schepers, Jim Thijs, Kjell Verleysen, Gerrit Depauw,...).
    Jammer genoeg was er van samenwerking in ons peloton gewoon geen sprake, ook al heeft eigenlijk ieder??n er baat bij om de achterstand op de koplopers dicht te rijden... Toegegeven, van mij moeten ze ook niet teveel verwachten: ik, de betere loper, zou toch gek moeten zijn om me als enkeling te pletter te rijden, terwijl er zich in ons 10-koppige peloton 5 maten van eenzelfde ploeg bevinden. De ?verstandhouding? liep vandaag toch wel echt de spuigaten uit naar mijn ?goesting?, en die had ik wel... Geloof het of geloof het niet, Pardaens is dan maar zelf gedemarreerd in de laatste van 4 ronden! Jaja, het is de omgekeerde wereld, maar met deze is dus wel bewezen dat mirakels nog bestaan (cfr. mijn wedstrijdverhaal van vorige week)! Ik nam weliswaar nooit meer dan 100-200m afstand, maar heb er toch een erezaak van gemaakt om me niet terug te laten inlopen. Ik kon dan ook nog net v??r mijn kompanen de 2de wisselzone binnenvlammen, ook al keken we ondertussen al aan tegen een achterstand van m??r dan 3? op de eersten.

    Zo?n gat nog dicht-lopen was eigenlijk bij voorbaat een ?mission impossible?. Maar Pardaens liet zich andermaal niet kennen... om uiteindelijk op 22? van het podium te stranden!!! En zeggen dat de loopafstand eigenlijk te kort was! Ik had nog welgeteld 30?00? nodig (de op 3? na beste looptijd) om het afsluitende onderdeel af te haspelen... En ook al ?loop ik sneller dan mijn schaduw?, zoals sommigen dat beschrijven, ik geloof niet dat ik 10.000m kan afmalen in die tijd, of waarschijnlijk toch niet op een stratencircuit. Net als vorige week (voor zover beide wedstrijden vergelijkbaar zijn natuurlijk...) strandde ik (als 3de Belg notabene) op een 7de plaats. Om dus te besluiten in de sfeer van de Nationale Feestdag: op een haar na heb ik een defil? op de eretribune aan mijn neus zien voorbijgaan.


Met al dat gespeculeer over die wedstrijd koop ik natuurlijk niets. Maar niet getreurd: over 6 dagen, op 27 juli, krijg ik alweer een kans om mijn benen te laten spreken in een SP-kwarttriatlon. En ik heb mijn zinnen wel gezet op die wedstrijd in Antoing. Klein detail immers: het loopgedeelte is daar traditioneel een beetje langer... De concurrentie, op kop de 4 mannen die vandaag nog met 100m uit mijn klauwen bleven, die kunnen maar beter zien dat ze volgende zondag uitgeslapen aan de start verschijnen.

Gegroet, en nogmaals bedankt voor jullie steun!

Karel

PS: Als je nog eens een andere versie van de wedstrijd wil lezen: op www.runningmate.be vind je een mooi en objectief verslag

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}