opmerkingen? print deze pagina search
home
19.08.2007 » Verdienstelijk atleet heeft visioen in Luxemburgs boeregat

Beste vrienden,

Het heeft de mensen van de federatie allicht evenveel bloed, zweet en tranen gekost als de atleten die het vandaag uitvochten, maar anno 2007 werd er dan toch nog een Belgisch Kampioenschap voor het koninginnenummer in de triatlon georganiseerd. Na de nodige vijven en zessen werden de Luxemburgers bereid gevonden om de nationale titelstrijd te laten plaatsvinden in hun Groothertogdom. In Weiswampach wordt omstreeks eind augustus reeds jaarlijks de plattelandse rust verstoord door een zootje ongeregeld op een stalen ros. De eendjes in de zwemvijver en de koeien langs het fietsparcours schrokken dit jaar zeker en vast niet minder t.g.v. deze manche van de superprestige.

nieuws img


Ondanks de afgelasting van het BK op de eerder voorziene datum van 21 juli te Vilvoorde en ondanks de ambities van tal van toppers om Olympische puntjes te sprokkelen op een goedgevulde buitenlandse kalender, hadden toch heelwat ronkende namen in extremis hun weg willen vinden naar de uithoek van België. Het was belangrijk voor een jonge sport die nog aan geloofwaardigheid mag winnen.

Peter Croes maakte zijn favorietenrol als Belgisch Kampioen waar, al moest hij het afleggen tegen de Luxemburgse international, Dirk Bockel. Stijn Goris deed al evenzeer wat van hem verwacht werd en finishte als tweede Belg, net voor de Nederlander die ik vorig jaar nog in eigen land nationaal kampioen zag worden, Bas Diederen. Lander Dircken bewees vandaag met brons dat zijn zilver van vorige week op het BK ?sprint? (1/8) triatlon in Butgenbach geen ?lucky shot? was, maar dat hij dit jaar wel degelijk een forse sprong voorwaarts heeft gemaakt.
Pardaens en Hoeyberghs, vooraf nog in de nationale pers tot favorieten gebombardeerd, strandden respectievelijk op de plaatsen 15 en 17, oftwel als 10de en 12de Belg. ?Tja, Karel?, zo sprak Koen achteraf, ?ik denk dat we het ons allebei anders hadden voorgesteld?.

Ik weet eigenlijk niet wat ik me allemaal voorgesteld had. Wat ik wél wist, was dat het er hard aan toe zou gaan, maar ook dat ik de voorbije 2 weken terug goed had kunnen trainen, ook in het lopen. Of mijn H?s het vandaag zouden uitzingen tot de finish kon ik niet voorspellen, maar ik was alvast mentaal voorbereid op heelwat scenario?s. Ik was in elk geval bereid te strijden tot de laatste snik en willens nillens nog eens het onderste uit elke spiervezel te persen. Ik moet ruiterlijk toegeven dat ik aan mezelf woord gehouden heb en me geweerd heb als een duivel in een wijwatervat. Ook al lijkt de uitslag van vandaag bij dit nachtelijk schrijven nog niet online te staan, weet ik? afgaande op het gezelschap waarmee ik aan wal kroop ? dat ik een behoorlijke zwembeurt maakte. Op het zware, heuvelachtige en winderige fietsparcours stond ik beslist ook mijn mannetje: al op de eerste nijdige helling was alleen Hans Moonen ? dit jaar zeker en vast ook in goede doen ? in staat om mijn wiel te houden, en ? net zomin als de Duitser die we ergens halverwege opraapten ? nauwelijks bij machte om af en toe de kop eens te trekken; Koen Hoeyberghs, al helemaal geen sukkelaar op de fiets, reed ook grotendeels solo, continu een dikke 30? voor mij uit. Voorin hadden zich onmiddellijk na het zwemmen echter 2 grotere pelotons van 8 man kunnen vormen, en daar werd dan ook met ander kruit geschoten: ronde na ronde ? 4 in totaal ? liepen ze verder op ons uit. Toen ik de tweede wisselzone binnenkwam, waren de eersten al een dikke 4? de pijp uit. Het kalf was grotendeels verdronken: quasi al die internationals zijn immers het predikaat ?raket? waardig.

nieuws img

[Gemiddelde hartslag over de drie disciplines samen: 160 sl/min]


Ik neem ten dele vrede met de uitslag. Het is het slechtste resultaat dat Pardaens de afgelopen 6 jaar liet optekenen op een BK kwart-triatlon, maar het is vermoedelijk een representatieve weergave van het lopende triatlonseizoen. Ik ben ook blij dat mijn H?s stand gehouden hebben: aan de startlijn staan was eigenlijk al een halve overwinning, heelhuids over de meet lopen zo mogelijk de andere helft. Ondanks de toch wel beduidend mindere resultaten van de voorbije 3 triatlonmaanden (en het Belgische kwakkelweer), maar mede dankzij (!) de sportieve problemen (en niet te vergeten ook heelwat mensen in mijn omgeving) beleef ik een prachtige zomer. Het is alweer één grote uitdaging. Met dank aan de sport. Die ons dwingt om grenzen te verleggen. Die ons steeds weer dwingt onszelf op één of andere manier te overstijgen.

nieuws img

(Karel in een zeldzaam filosofisch moment)


Uiteraard ? ik ben en blijf Karel Pardaens... ? ben ik toch een klein beetje teleurgesteld in het eindresultaat van vandaag. Ook al gun ik het mijn edelmoedige ploegmaat Karel Smet en de niet minder sympathieke Chris Schepers van ganser harte: uitgerekend op een BK had ik ze toch iets liever áchter mij zien eindigen, zoals dat tot op heden meestal het geval geweest is. Het is ook licht frustrerend om te moeten vaststellen dat mij aan de meet slechts 90 luttele seconden scheidden van de 7de plaats in de totaalstand. "Content" kan ik ook niet zijn wanneer ik vaststel maar liefst een volle 5 minuten méér nodig gehad te hebben dan vorig jaar op exact dezelfde omloop: met mijn vierde tijd van vorig jaar had ik vandaag misschien zelfs gewonnen (zoals in 2005), en hetzelfde geldt nog méér voor Koen, die toen de sprint voor de eerste plaats verloor van Dirk Bockel (vandaag dus weer winnaar). Heeft het ?solo?-ritje, waarin elk van ons min of meer gedwongen werd, ons dermate veel parten gespeeld in het uiteindelijke wedstrijdverloop? Het heeft er alle schijn van dat mijn mindere zwem-niveau op enkele jaren tijd een ontzettende handicap geworden is. En het zal er niet op beteren. Triatleten stappen op steeds jongere leeftijd in de sport; adequaat watergevoel wordt ten laatste nog in de tienerjaren gekweekt. Wie op zijn 26ste voor het eerst een zwemtraining van 4 km afwerkt, mag misschien nog van geluk spreken 10de op een BK kwart-triatlon te kunnen eindigen. "Mislukte zwemmers" kunnen voorlopig nog hoge ogen gooien op de langere afstanden, maar binnen dit en vijf jaar hebben ze ook daar gedaan met fluiten. Zeg dat ik het gezegd heb.

Karel

nieuws img

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}