opmerkingen? print deze pagina search
home
05.08.2007 » Vechtlust volstond niet in Eupen

Beste vrienden,

Een sportman moet zijn benen laten spreken en de rest is eigenlijk niet terzake. Ik heb dan ook niet het gevoel dat ik goed bezig ben, maar omdat ik op deze website toch al 4 jaar ?A? zeg, volgt hier meteen nog eens ?B?.
Voor Pardaens werd zondag 5 augustus dus niet zo?n hoogvlieger als voor de Belgische Kust. Ik had mijn kans geroken om de tricolore te versieren op wat we zouden kunnen noemen het ?BK voor subtoppers?, gezien de halve triatlon van Eupen toch wel doorging in de ?schaduw? van de substantieel meer gemediatiseerde Marc Herremans Classic te Antwerpen waarop heelwat triatlontoppers waren uitgenodigd. Gezien de problemen met mijn H?s, wist ik bij voorbaat dat het een dubbeltje op zijn kant was. Het risico dat er zich hevige contractuur zou voordoen tijdens de wedstrijd, waardoor verderlopen onmogelijk zou worden en zelfs de rest van mijn seizoen op de helling kwam te staan, was meer dan reel. Anderzijds zou ik waarschijnlijk nooit nog een mooiere kans krijgen om een Belgische kampioenentrui te veroveren, gezien (1) de afwezigheid van tal van profatleten, (2) de aard van het parcours, en (3) het uitbundige barbecueweer, waarin ik in het verleden onverminderd mijn beste wedstrijden reeds heb afgewerkt. Als de logica van de voorbije jaren en zelfs maanden gerespecteerd werd, meen ik ook het recht op dromen gehad te hebben. Een sportwedstrijd wordt echter nooit beslecht op papier...

Over de wedstrijd kan ik voor de verandering vrij kort zijn. De zwembeurt in het stuwmeer verliep naar behoren: ik had niet bepaald een goed gevoel, maar de schade met de te kloppen man, Bruno ?Bruce? Clerbout, bleef binnen de perken (cfr. uitslag). Ook Joury Gokel en Manu Spoiden had ik nog in mijn vizier; alles was nog mogelijk. Op de fiets had ik echter al snel door dat ik niet hetzelfde verzet kon draaien als vorig jaar, en mijn gevoel werd al snel bekrachtigd toen ik al in de eerste van vier fietsrondes voorbijgesneld werd ? ik kreeg bijna een valling ? door de ietofwat mindere zwemmers Nick Baelus, Pieter Hlin, en diens broer Loic, die uiteindelijk nog met de Belgische titel zou gaan lopen. Toen ik mijn fiets ruilde voor de loopsloefen, keek ik al tegen een achterstand van meer dan 8 minuten aan t.o.v. Bruce, Manu, Nick, Pieter en Loc. Toch gaf ik mezelf nog een kans om het eens te proberen ? het zou niet de eerste keer geweest zijn dat het lopen des te beter liep na een zwakke fietsproef. Het bolde echter van geen meter; het was alsof ik met een parachute liep. Het was zwoegen en zweten om 12 km/u te halen; voor een gezondheidswandeling in Heverleebos vind ik dat OK, maar met een wedstrijd heeft dit niets meer te maken. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit al met meer flanellen benen liep; het was alsof ik bij elke pas door mijn knien dreigde te zakken. Na n derde wedstrijd (7 km lopen) was het wel geweest.

nieuws img


Bruno Clerbout was ontgoocheld met zijn plaats op het tweede podiumtrapje; ik had mij in zijn geval niet veel anders gevoeld. Er was slechts n plaats die me vandaag interesseerde; andere plaatsen stonden gelijk aan opgeven. Het is misschien geen goede ingesteldheid om daarmee aan een startlijn te verschijnen ? ?winners never quit and quitters never win? ? en het mag voorzeker nog minder een gewoonte worden. Ik ben op mijn hoede maar er zijn grenzen. De voorbije 2 weken waren dan ook allesbehalve ideaal. Mijn voorbereiding werd danig verstoord door de gekende lichamelijke ongemakken. Sinds afgelopen maandag liep ik echter ook niet meer om mijn H?s zoveel mogelijk rust te gunnen. Compensatoir heb ik in het fitnesscentrum nog enkele trainingen op de crosstrainer afgewerkt, maar ook dat was misschien geen geniaal idee gezien ik het niet meer gewoon was en de belasting op de quadriceps iets te groot om vandaag fris en monter aan te treden en brokken te kunnen maken. Het goede nieuws voor vandaag bestaat er dan wel weer in dat de H?s zich niet roerden tijdens de zeven, weliswaar vrij rustige kilometers.

De afgelopen week genoot ik echter ook voor enkele zorgeloze vakantiedagen. Het heeft ontzettend deugd gedaan: ik heb vooral de indruk enkele dagen zeer diep te hebben kunnen slapen. Het gaf me extra hoop voor vandaag, maar tegelijkertijd herinner ik me nu uit de voorbije dagen ook wel enkele keren dat ?slappe benen-gevoel? van de afgelopen uren. Het afgelopen vakantieweekje was vermoedelijk een echt decompressieweekje, waarbij mijn lichaam nog even in de ?off-mode? stond, ?liever lui dan moe? was en het mogelijks effe niet begrepen had op zware inspanningen.

We zien wel wat de nabije en de verdere toekomst brengt...

?The strength of a warrior is not measured by the number of men he defeated, but by the number of times he stood up after he himself was defeated?

Uw virtuele held,
Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}