opmerkingen? print deze pagina search
home
18.11.2004

Topsport and topatleten zijn niet al "bad and evil", en/maar niks of niemand is "heilig of absoluut" - ik niet, ook de paus niet, niet de koning, en ook niet de wetenschap.
naam: Fred

Beste Philippe

Ik heb helemaal niet gepleit voor de afschaffing van topsport. Ik heb ook nergens beweerd dat ik het in het buitenland zoveel beter vind. Maar als je het zinvol vind om er verder over te discussi?ren, altijd welkom op mijn emailadres: Fredguldentops@hotmail.com

Vriendelijke groeten

Fred

time 07.12.2004 16:00:01

naam: Philippe

Beste Fred,
Ik vind dat je toch een beetje overdrijft in jouw redenering dat alleen activiteiten die bijdragen tot het maatschappelijk welzijn beloond mogen worden.
De mens onderscheid zich juist van andere diersoorten door het feit dat hij, eenmaal zijn basisbehoeften vervuld zijn, zich kan bezig houden met dingen die totaal geen nut hebben maar waarin hij zich wel kan ontplooien, namelijk kunst en sport.
Als je alles wat niet enig nut voor de maatschappij heeft zou afschaffen zou het leven maar saai en grijs zijn. Als je volgens die redenering de topsportes wil afschaffen moet je ook kunstenaars, contemplatieve geestelijken etc afschaffen.
In vergelijking met andere landen krijgt sport (en dan bedoel ik niet voetbal, maar wel de meeste andere sporten) in Belgi? slechts heel weinig belangstelling. Als dit voor u te veel is dan raad ik u aan om alleszins nooit naar het buitenland te verhuizen.

vriendelijke groeten, doe vooral nooit dingen die niet tot het maatschappelijk welzijn bijdragen, en zorg tegelijk dat je u niet verveeld of gefrustreerd voelt,
Philippe de sportgek

time 04.12.2004 19:31:34

naam: Fred

Ik voel mij evenmin heiliger dan de paus, maar aangezien ik vrije meningsuiting belangrijk vind:

Ik begin wel problemen te krijgen met topsport, Karel.

Ik heb het niet zozeer tegen individuele topsporters. Daar zullen er ook gewoon bij zijn die een paar jaar van hun leven van hun hobby hun broodwinning proberen te maken. Ze doen daar niet noodzakelijk iemand kwaad mee, en ze hebben nadien nog tijd genoeg om zich met maatschappelijk zinvollere dingen bezig te houden.

Ik erger mij wel aan het te grote belang dat topsport in de samenleving krijgt. In de nieuwsberichtgeving krijgt de topsport een steeds een groter aandeel. Er wordt ook veel te gewichtig over gedaan, allerlei soorten experts en ingewijden worden voor de camera gehaald of in de kranten opgevoerd om hun visie weer te geven. Inhoudelijk is het niveau dikwijls nul komma nul. De begeleider van Marc Herremans mag komen vertellen waarom de voorbereiding op de triatlon goed (of minder goed) verlopen is. De sponsorploeg van Bart Wellens krijgt een documentaire op TV. Wanneer het niet goed gaat met Frank Vandenbroecke, bellen we zijn spycholoog op om duiding te geven. Lance Armstrong en Jan Ullrich denken dat ze een interessant boek kunnen laten schrijven omdat ze toevallig harder op een pedaal kunnen stampen dan iemand anders. Je kan daar allemaal luchtig over doen, maar het loopt de spuigaten uit. Ik weet dat er dagelijks miljoenen mensen moeten sterven van honger of in een burgeroorlog moeten vechten omdat ze geen beter bestaan hebben, maar ik moet 's morgens ontwaken met het bericht dat Manchester United en Bayern M?nchen zich hebben gekwalificeerd voor de volgende ronde van de Champions League.

Verslaggevers in de kranten en op TV zijn totaal niet meer van deze wereld, ze leven op een eiland in de Stille Zuidzee maar ze zijn ervan overtuigd dat de nulmeridiaan van Greenwich door hun gat loopt. Ik herinner mij de verslaggeving van de wielerwedstrijd op de olympische spelen, waar ze zaten te discussi?ren over de betekenis van het vingertje van Axel Merckx naar de camera uitstak. Wat zou hij daarmee bedoelen? Wat zou erachter zitten? Naar wie zou hij nu een boodschap willen geven? Boeiende televisie.

Enkele dagen later was een journalist zijn eigen prestaties in de verf aan het zetten. Hij moest tot laat in de avond nagesprekken voeren en dineren met de toppers, de volgende ochtend moest hij er toch alweer vroeg uit om de verslaggeving voor te bereiden of om nieuwe sporten onder de knie te krijgen. Op zo'n momenten stond hij naar eigen zeggen zeer scherp, kon zijn geest veel opnemen, zijn adrenalinegehalte lag hoger dan anders. Presteren onder grote druk, alleen de echte klassebakken was het gegeven. Hij zal wel niet de enige sportjournalist zijn die begint te ijlen bij te veel associatie met zijn afgoden.

De krantenjournalisten mekkeren allemaal in de dezelfde wei. De ene probeert de andere dan wel de loef af te steken door het nog wat spitsvondiger of origineler te formuleren, maar de inhoud van hun stukskes komt altijd op hetzelfde neer. We zijn te amateuristisch bezig, er moet een betere structuur komen, meer begeleiding, meer professionalisme, harder trainen, de nieuwste ontwikkelingen op medisch gebied volgen, de rol met het buitenland niet lossen of we worden een ontwikkelingsland, meer investeren. Vlak na olympische spelen of wereldbekers is dat gejammer het luidst. Nog geen ene heb ik tegengekomen die zich vragen stelt bij dat gezwets. Die zegt dat sport in de eerste plaats een spel zou moeten zijn, een tijdverdrijf om een beetje te ontspannen van andere inspannende bezigheden. Dat sommigen daar door hun genetische aanleg misschien op hoog niveau mee willen bezig zijn, maar dat de rest van de samenleving daar niet noodzakelijk voor moet opdraaien. Dat anderen daar misschien willen naar willen gaan kijken, ook om zich te ontspannen, maar dat dat eigenlijk totaal geen nieuwswaarde zou moeten hebben. Zo'n dingen komen niet naar boven in hun hersens, of misschien wel, maar ze verdedigen liever gewoon hun eigen jobke en hun schrijfselkes. De gemakkelijkste oplossing. Laat het topsportbedrijf nog maar wat groeien, we zullen er wel mee van profiteren met onze bladvulling.

Over de instelling die de competitiesporter volgens hen zou moeten hebben, lees ik ook meestal dezelfde dingen. Een echte topper is ego?stisch, die deelt geen cadeaus uit, tenzij ze hem later van pas kunnen komen. Iemand die verliest moet in zak en as zitten, minstens een jaar depressief na een gemiste kwalificatie anders ben je niet uit het juiste hout gesneden. Als onze rode duivels het technisch niet meer kunnen halen dan moeten ze het doen zoals de Schotten: schoffelen, de tegenstander onderuit halen, met tien man voor de goal en het spel bikkelhard spelen. Enkel winst telt, dat is de boodschap. Schoonheid en spelvreugde is voor bleiters en mietjes. Zwaar gefrustreerde journalisten, denk ik dan. Ja maar, het is voor te lachen, jong, dat is toch dichterlijke vrijheid zeker, ge moet niet altijd zo serieus zijn. Nee, het is niet meer voor te lachen. De individualistische instelling van de topsporter wordt ons op den duur door de strot geramd. Beleidsmakers beginnen het ook te geloven, met als resultaat dat er meer geld naar de topsport gaat, ten koste van andere sectoren. De meelopers van de topsportlobby hebben hard genoeg gejankt.

Als er dan toch een sociaal beleid moet komen waar de sport een belangrijke peiler is, dan kunnen er beter de volgende dingen in staan:

- Er moet een maximumsalaris komen voor profsporters. In sommige sporten is het al lang uit de hand gelopen. Iedereen moet daarover kunnen meebeslissen, maar als het aan mij ligt, zal het veel lager zijn dan wat de gemiddelde eersteklassevoetballer in Belgi? nu verdient. Dat kan toch geen kwaad, zullen sommigen zeggen, die mannen stimuleren de economie met hun hoge opbrengsten. Daar geloof ik niks van. Als jij of ik graag een huis willen kopen, maar er woont toevallig een profvoetbalist in onze buurt die er ook op aast, dan zal die het hebben. Hij kan immers gemakkelijk 2 of 3 keer zoveel neertellen. Wij zullen op onze kin kloppen, en de verkoper zal de volgende keer opnieuw aangemoedigd worden om te speculeren op een koper die een veelvoud verdient van een ander. En als we nog een beetje meer pech hebben, is het geen voetballer maar een tennisser die bij ons in de buurt komt wonen, en dan wordt het een golfterrein in plaats van bouwgrond. Ja maar, dat is de wet van vraag en aanbod, zullen er zeggen. En dan? Die wet is geen bovennatuurlijk verschijnsel. Als ze tot te grote ongelijkheden leidt en de bestaanszekerheid van velen ondermijnt, moet ze bijgeschaafd worden. Als het met kleine aanpassingen niet lukt, desnoods afschaffen.

- geen enkele sporter mag binnen zijn na zijn carri?re. In de 10 of 15 jaar profsport bewijst hij alleen zichzelf een dienst en niemand anders. Het resultaat mag niet zijn dat die daarna nog 40 of 50 jaar in een hangmat kan blijven liggen. Iedereen moet kansen krijgen om op latere leeftijd te gaan studeren of een job te zoeken, hoe hard je in je jeugd ook op de pedalen geduwd hebt, of hoeveel baantjes je ook getrokken hebt om 6 uur 's morgens in 't zwembad. Geen compassie mee. Deze week een kritiekloze neergeschreven uitspraak van Nick Nuyens in de campuskrant: "ik hoop dat ik later mijn diploma nooit moet gebruiken, dat zou betekenen dat ik niet goed geboerd heb als wielrenner". Pure verspilling dus, en misplaatste bescheidenheid van de universiteitskrant

- Sporters waarin ge?nvesteerd is door ze bijvoorbeeld een aantal jaren een basisinkomen te geven om te kunnen trainen, moeten een deel van hun winsten bij grote tornooien behaald teruggeven aan de samenleving. Dat geld mag voor mijn part naar de sport terugvloeien, maar dan voor de basis, niet om nieuwe vedetten te kweken: meer beweging op school, meer middelen voor de clubwerkingen.

- Sommige sporten worden afgeschaft. Ik denk hierbij direct aan Parijs-Dakar. Organisators en deelnemers uit het verleden mogen hiervoor met terigwerkende kracht op hun verantwoordelijkheid gewezen worden. Vorige deelnemers een gevangenisstraf of een strafblad geven lijkt mij een beetje overdreven, maar gemeenschapsdienst of tenminste zware investeringen om de aangerichte schade terug te betalen. Het gaat immers elk jaar om zoveel kilometer woestijn erbij, dus het bestaan van vele mensen wordt erdoor weggemaaid zonder dat ze iets in de pap te brokken hebben. Daar kunnen we niet licht overgaan.

- Andere sporten hebben minder zakkige gevolgen, maar doen toch ook meer kwaad dan goed. Racen op een circuit is misschien minder schandelijk dan Parijs-Dakar, maar de deelnemers mogen van mij ook zwaar terugbetalen in plaats van ervoor beloond te worden.

- Een inburgeringscursus voor bepaalde topsporters kan geen kwaad. Velen zitten in hun eigen cultuur, totaal niet ge?ntegreerd in de rest van de samenleving. Voor Vlaamse voetbaltrainers en voetballers mag daar zeker een cursus van Nederlandse taal bijkomen. Voetbaltrainer tegen journalist: "Dan kom je ??n-nul achter en dan weet je dat je het moeilijk krijgt. Dan kun je niet meer op de counter speculeren en dan moet je risico's gaan nemen." Alsof de journalist de match moet spelen. Het verschil leren tussen eerste en tweede persoon, tussen enkelvoud en meervoud is een vereiste als je als rolmodel voor de micro komt.

- Voor sociale ontwikkeling en armoedebestrijding moeten we zeker geen sporters als voorbeeld nemen. Nu heeft Unicef David Beckham uitgekozen om kinderen van de Derde Wereld te doen voetballen, hen wijs te maken dat ze daarmee uit de ellende kunnen klimmen. Na hun werk op het land of in de fabriek tegen een hongerloon moeten ze dus nog wat op een balletje gaan trappen. Misschien komt een makelaar hen wel oppikken om in de ploeg van Real Madrid te mogen meespelen. Een smerig initiatief. Wie vindt dat David Beckham echt iets kan doen aan de miserabele levensomstandigheden, moet hem vragen om 90% van zijn salaris af te staan in plaats van reclame te maken voor zijn sport. Eigenlijk zouden we het hem moeten verplichten, hij houdt dan nog een meer dan royaal deel over.

- Naar sportpsychologie als aparte wetenschapstak moet voor mijn part geen gemeenschapsgeld gaan. Tenzij er een sociale waarde aan kan gekoppeld worden, maar dat lijkt mij twijfelachtig. Ik vrees dat het vooral over de psychologie van de topsporter zal gaan, die zeer individualistisch en ego?stisch getint is. Focussen en winnen is wat telt, niet van je doel afwijken, die ene prestatie, medaille, palmares, daar gaat het om. In een tijd van groeiende sociale ongelijkeid is dat geen voorbeeld voor gemeenschapsopbouw. Ja maar, ieder zijn ding, zal je zeggen, je gaat toch geen autoritaire dwang opleggen? Okee, goed, ieder zijn ding, maar ik moet het individualisme en de doorgedreven prestatiedrang niet mee helpen ondersteunen. Dat is dan mijn ding. Zelfs met alle meelopers van journalisten, trainers, coachen en psychologen erbij is topsport in mijn ogen nog altijd een spelletje voor een heel kleine minderheid in de samenleving, en de rest moet daar niet voor opdraaien.

- en ten slotte over doping, ??n van je favoriete zaken. Ik denk dat dat een complexe zaak, waar ik moeilijker een extreem standpunt kan in vertolken. Maar toch proberen. Ik denk dat de opkomst van doping samengaat met de groeiende professionalisering en commercialisering van de sport en met de overmatige verheerlijking van topsporters in de samenleving. Ik denk dat je dat standpunt ook een beetje hebt verkondigd in je opiniestuk, als ik goed gelezen heb. En het is inderdaad in sommige gevallen overdreven dat sommige sporters individueel aan de schandpaal genageld worden terwijl alles samenhangt met een grotere maatschappelijk kwaal. Maar toch. Wie de topsport nog maar een beetje in het vaandel draagt, kan niet anders dan voor een strenge dopingbestrijding zijn, anders is het helemaal verloren. Dat er geen enkele test 100 ten 100 betrouwbaar is, mag geen excuus zijn om alles maar zo te laten of om de sporters gewoon op hun woord te geloven, hoe erg dat het voor diegene is die toevallig door de mazen van net glipt. Maar als de topsport niet zo'n overdreven prestige en commercieel belang zou hebben, dan zou het dopingprobleem misschien ook niet zo groot zijn. En als iemand die toevallig een hele triatlon snel kan uitlopen niet zo overdreven zou worden verafgood om zijn onwaarschijnlijke discipline, zou hij misschien ook niet zo zwaar de grond worden ingeboord omdat hij misschien een beetje heeft valsgespeeld bij een onbelangrijk spelletje.

Vriendelijke groeten

Fred

time 30.11.2004 15:55:49

 

» terug naar overzicht «

 

naar boven


e-visible {new media solutions}